Projekt ustawy o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie innych ustaw

Art. 1. W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 5:
a) w pkt 2 lit. a otrzymuje brzmienie:
„a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,”,
b) dodaje się pkt 6 i 7 w brzmieniu:
„6) system teleinformatyczny – system teleinformatyczny w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002  r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204, z 2004 r. Nr 96, poz. 959 i  Nr 173, poz. 1808 oraz z 2007 r. Nr 50, poz. 331) służący do gromadzenia, udostępniania i wymiany danych o przedsiębiorcach, prowadzony przez ministra właściwego do spraw gospodarki;
7) platforma elektroniczna – system teleinformatyczny w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną o  nazwie „Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej” prowadzony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.”;

2) w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji dotyczącej podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę lub jednostkę organizacyjną od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.”;

3) w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przekazują drogą elektroniczną informacje o warunkach i formach pomocy udzielanej przedsiębiorcom do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, która je gromadzi i udostępnia na stronie internetowej.”;

4) w art. 10 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej albo składki na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne, a także prawo do uzyskania świadczeń z tytułu tych ubezpieczeń w jego indywidualnej sprawie.”;

5) w art. 13:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Osoby zagraniczne z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz osoby zagraniczne z państw niebędących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, które mogą korzystać ze swobody przedsiębiorczości na podstawie umów zawartych przez te państwa ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi, mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Przedsiębiorcy państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym oraz przedsiębiorcy z państw, które zawarły ze Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi umowy regulujące swobodę świadczenia usług, mogą czasowo świadczyć usługi na zasadach określonych odpowiednio w przepisach Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/2) lub w przepisach tych umów, bez konieczności uzyskiwania wpisu do rejestru przedsiębiorców albo ewidencji przedsiębiorców.”,
c) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Obywatele innych państw niż wymienione w ust. 1, a także osoby niemające obywatelstwa żadnego państwa, którzy:
1) posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:
a) zezwolenie na osiedlenie się,
b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Wspólnot Europejskich,
c) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone w związku z okolicznościami, o  których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 13 i 14 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694),
d) zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony udzielone przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywającemu na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, członkowi rodziny w rozumieniu art. 53 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, osób posiadających zezwolenie lub zgodę, o których mowa odpowiednio w lit. a, b i e,
e) zgodę na pobyt tolerowany;
2) korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej;
3) są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. Nr 144, poz. 1043), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z nimi – mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy.
3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1-2 mają prawo, z zastrzeżeniem ust. 4 i 5, do zawiązania wyłącznie spółki: komandytowej, komandytowo-akcyjnej, z ograniczoną odpowiedzialnością i akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej.”,
d) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„4. Członek rodziny cudzoziemców, w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, do których odnoszą się umowy międzynarodowe, o których mowa w ust. 3, posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach, jak te osoby zagraniczne.
5. Członek rodziny cudzoziemców, w rozumieniu art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach, którzy posiadają zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony i wykonują działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji przedsiębiorców dokonanego na zasadzie wzajemności, posiadający zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielone w związku z przybywaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywaniem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak ci cudzoziemcy.”;

6) w art. 14:
a) uchyla się ust. 1 i 2,
b) dodaje się ust. 2a-2d w brzmieniu:
„2a. Przedsiębiorca będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, której odrębna ustawa nadaje zdolność prawną, może rozpocząć wykonywanie działalności gospodarczej po uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zasady wpisu do rejestru przedsiębiorców określają odrębne przepisy.
2b. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną, której przychody netto w każdym z dwóch ostatnich lat obrotowych osiągnęły wartość co najmniej 800 tys. euro, powodującą obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych, podlega wpisowi do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym i wykreśleniu z ewidencji przedsiębiorców.
2c. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną może rozpocząć wykonywanie działalności gospodarczej po uzyskaniu wpisu do ewidencji przedsiębiorców. Zasady wpisu do ewidencji przedsiębiorców określają przepisy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców.
2d. Spółka kapitałowa w organizacji może wykonywać działalność gospodarczą przed uzyskaniem wpisu do rejestru przedsiębiorców.”;

7) po art. 14 dodaje się art. 14a -14d w brzmieniu:
„Art. 14a 1. Przedsiębiorca, który wybrał opodatkowanie w formie karty podatkowej na podstawie ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.3)) może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej, o ile w dniu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nie zatrudnia pracowników; jeżeli zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej jest spowodowane koniecznością zapewnienia opieki nad małym lub chorym dzieckiem, dodatkowo wymaga się, aby przedsiębiorca podlegał ubezpieczeniu chorobowemu przez okres co najmniej 6 miesięcy. W przypadku wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej osób fizycznych, zawieszenie jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników.
2. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może dokonywać czynności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą, w szczególności związanych z oferowaniem i sprzedażą towarów i usług. Przedsiębiorca może jednakże dokonywać czynności mających na celu wznowienie wykonywania działalności gospodarczej oraz czynności niezbędnych do zachowania lub zabezpieczenia źródeł przychodów, z wyłączeniem zatrudniania pracowników.
3. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie wpływa na prawa i zobowiązania przedsiębiorcy sprzed dnia zawieszenia. W szczególności jest on uprawniony do dochodzenia wymagalnych należności i zobowiązany do regulowania wymagalnych zobowiązań.
4. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca jest zwolniony z obowiązków nakładanych na przedsiębiorców: w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego, na zasadach określonych w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne; z wyjątkiem obowiązków wynikających z ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z pózń. zm. z wyjątkiem obowiązków ewidencyjnych związanych z osiąganymi przychodami i obowiązków związanych z ochroną życia, zdrowia lub środowiska naturalnego.
5. W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może także korzystać z uprawnień przyznanych przedsiębiorcom na podstawie odrębnych ustaw, związanych z wykonywaniem działalności gospodarczej.
6. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną podlega nadal w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu oraz może pozostawać w dobrowolnych ubezpieczeniach, na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych.
7. W przypadku gdy przedsiębiorca będący osobą fizyczną zawiesza działalność gospodarczą ze względu na bycie rodzicem lub opiekunem, podejmującym osobistą opiekę nad małym lub chorym dzieckiem, podlega on obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu finansowanym z budżetu państwa na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych.
Art. 14b. 1. Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców składa w celu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej, a przedsiębiorca wpisany do ewidencji przedsiębiorców składa zgłoszenie aktualizacyjne w przedmiocie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, zwane dalej „wnioskiem o zawieszenie”.
2. Przedsiębiorca wpisany do rejestru przedsiębiorców składa w celu wznowienia wykonywania działalności gospodarczej wniosek o wpis do rejestru przedsiębiorców informacji o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, a przedsiębiorca wpisany do ewidencji przedsiębiorców składa zgłoszenie aktualizacyjne w  przedmiocie wznowienia wykonywania działalności gospodarczej, zwane dalej „wnioskiem o wznowienie”.
„Art.  14c. 1. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej może nastąpić na czas nie krótszy niż 1 miesiąc i nie dłuższy niż 10 miesięcy; jeżeli jednak zawieszenie jest związane z osobistą opieką nad małym lub chorym dzieckiem przedsiębiorcy będącego rodzicem lub opiekunem, może ono nastąpić na okres nie dłuższy niż 36 miesięcy, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 4. roku życia lub nie dłużej niż do ukończenia przez dziecko 18. roku życia, jeżeli z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności dziecko wymaga osobistej opieki prowadzącego działalność gospodarczą. Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej jest liczony w pełnych miesiącach kalendarzowych.
2. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej związane z osobistą opieką nad małym lub chorym dzieckiem przedsiębiorcy będącego rodzicem lub opiekunem może być wykorzystane w całości lub w częściach, przy czym prawo do zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej z tego tytułu przysługuje na każde dziecko odrębnie. W przypadku gdy z możliwości zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w związku z opieką nad dzieckiem korzysta więcej niż jedna osoba ubezpieczona, wszystkie okresy sumuje się i ich suma nie może przekroczyć 36 miesięcy.
3. Do okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej związanej z osobistą opieką nad małym lub chorym dzieckiem przedsiębiorcy będącego rodzicem lub opiekunem zalicza się okresy urlopu wychowawczego wykorzystane z tytułu opieki nad dzieckiem przed podjęciem tej działalności. 4. Rozpoczęcie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej następuje w pierwszym dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym wniosek o zawieszenie został złożony do organu prowadzącego rejestr albo ewidencję przedsiębiorców, chyba że przedsiębiorca wnosi o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej w późniejszym terminie. W takim przypadku początkiem terminu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej jest pierwszy dzień miesiąca wskazanego przez przedsiębiorcę.
5. Wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje w terminie określonym we wniosku, o którym mowa w art. 14b ust. 1, a jeżeli we wniosku nie określono tego terminu, to pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wniosek o wznowienie został złożony do organu prowadzącego rejestr albo ewidencję przedsiębiorców, chyba że przedsiębiorca wnosi o wznowienie wykonywania działalności gospodarczej w późniejszym terminie. W takim przypadku początkiem terminu wznowienia wykonywania działalności gospodarczej jest pierwszy dzień miesiąca wskazanego przez przedsiębiorcę.
6. Jeżeli wykonywanie działalności gospodarczej nie będzie wznowione w okresie 10 miesięcy od dnia zawieszenia jej wykonywania lub w okresie 36 miesięcy od dnia zawieszenia jej wykonywania w przypadku rodziców lub opiekunów sprawujących osobistą opiekę nad małym lub chorym dzieckiem, wznowienie wykonywania działalności gospodarczej następuje po tym okresie z mocy prawa.
7. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 6, wpisu o wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej sąd dokonuje z urzędu. Wpisy są wolne od opłat sądowych.;
Art. 14d. 1. U przedsiębiorcy, który zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej nie może być wszczęta kontrola, z wyjątkiem wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 80 ust. 2 pkt  1-4, chyba że o wszczęcie kontroli wnosi przedsiębiorca. 2. Kontrola wszczęta przed dniem zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej może być kontynuowana i zakończona w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej.”;

8) art. 15 otrzymuje brzmienie:
„Art. 15. Na zasadach określonych w ustawie podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej może wiązać się dodatkowo z obowiązkiem uzyskania przez przedsiębiorcę koncesji, zezwolenia, wpisu do rejestru działalności regulowanej, licencji lub zgody.”;

9) w art. 16 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Przedsiębiorca wpisany do rejestru albo ewidencji przedsiębiorców jest obowiązany umieszczać w oświadczeniach skierowanych w zakresie swojej działalności do oznaczonych osób i organów, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługiwać się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym.”;

10) art. 20 otrzymuje brzmienie:
„Art. 20. 1. Przedsiębiorca wprowadzający towar do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest obowiązany do zamieszczenia na towarze, jego opakowaniu, etykiecie, instrukcji lub do dostarczenia w inny, zwyczajowo przyjęty sposób, pisemnych informacji w języku polskim: 1) określających firmę przedsiębiorcy i jego adres;
2) umożliwiających identyfikację towaru.
2. Przepis ust. 1 pkt 2 nie dotyczy towarów, w stosunku do których odrębne przepisy szczegółowo regulują obowiązki w zakresie oznakowania.
3. Przepis ust. 1 nie dotyczy środków spożywczych w rozumieniu rozporządzenia (WE) Nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i  wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds.  Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.Urz. WE L 31 z 1.2.2002, str. 463, z późn. zm.).”;

11) uchyla się rozdział 3;

12) dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:
„Rozdział 3a
Centralna Informacja o Działalności Gospodarczej
Art.  45a. 1. Tworzy się Centralną Informację o Działalności Gospodarczej, zwaną dalej „Centralną Informacją”.
2. Centralną Informację prowadzi w systemie teleinformatycznym minister właściwy do spraw gospodarki.
3. Elektroniczna droga realizacji zadań publicznych, dla których niezbędne jest użycie danych gromadzonych w systemie teleinformatycznym, następuje w drodze wykorzystania platformy elektronicznej.
Art.  45b. 1. Zadaniem Centralnej Informacji jest:
1) udostępnianie za pośrednictwem platformy elektronicznej jawnych danych zawartych w ewidencji przedsiębiorców i przekazanych z innych rejestrów i zbiorów danych;
2) udostępnianie za pośrednictwem platformy elektronicznej danych o przedsiębiorcach organom ewidencyjnym w celu wydawania odpisów, wyciągów, zaświadczeń i informacji o treści wpisu do ewidencji;
3) udostępnianie organom, wskazanym w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.) niejawnych danych osobistych osób fizycznych zawartych w ewidencji przedsiębiorców; 4) udostępnianie, za pośrednictwem platformy elektronicznej, organom samorządu gminnego oraz organom ubezpieczeń społecznych, właściwym według miejsca zamieszkania lub siedziby przedsiębiorcy, danych z   ewidencji przedsiębiorców o wpisaniu przedsiębiorcy i jego wykreśleniu, a także o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i jej wznowieniu przez przedsiębiorcę.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, Centralna Informacja udostępnia na żądanie.
3. Minister właściwy do spraw gospodarki nie tworzy trwałej repliki danych otrzymywanych z ewidencji przedsiębiorców.
4. Zakres danych gromadzonych w Centralnej Informacji nie musi być tożsamy z łącznym zakresem danych, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
Art.  45c. 1. Centralna Informacja udostępnia następujące dane o przedsiębiorcach:
1) dane wpisywane do ewidencji przedsiębiorców na wniosek;
2) datę wpisu przedsiębiorcy do ewidencji przedsiębiorców;
3) właściwy organ ewidencyjny i NIP nadany przedsiębiorcy;
4) informację o rejestracji podatnika VAT czynnego i rejestracji podatnika VAT UE;
5) informacje o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnej;
6) informacje o ustanowieniu kuratora;
7) informacje o udzieleniu, zmianie, zawieszeniu, wygaśnięciu lub cofnięciu koncesji, zezwolenia, licencji albo zgody, a także o wpisie do rejestru działalności regulowanej i jego wykreśleniu;
8) informacje o ogłoszeniu upadłości wraz ze sposobem prowadzenia postępowania i o jego zmianie oraz o uchyleniu, umorzeniu i zakończeniu tego postępowania;
9) informacje o wszczęciu i zakończeniu postępowania naprawczego;
10) informacje o zawieszeniu oraz wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej;
11) informacje o dacie i przyczynie wykreślenia przedsiębiorcy z Ewidencji;
12) informacje o zakazie wykonywania działalności gospodarczej określonej w zgłoszeniu identyfikacyjnym albo aktualizacyjnym.
2. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 1-4, 10 i 11 , są przekazywane do Centralnej Informacji za pośrednictwem platformy elektronicznej przez organ ewidencyjny, nie później niż w terminie 3 dni od dnia dokonania wpisu.
3. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 6, są przekazywane do Centralnej Informacji za pośrednictwem platformy elektronicznej przez kuratora, w terminie 3 dni od dnia uprawomocnienia się postanowienia o ograniczeniu lub utracie zdolności do czynności prawnej przedsiębiorcy.
4. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 7, są przekazywane do Centralnej Informacji za pośrednictwem platformy elektronicznej przez właściwy organ, nie później niż w terminie 3 dni od dnia dokonania czynności, których dotyczą dane.
5. Dane, o których mowa w ust. 1 pkt 8, 9 i 12, są przekazywane do Centralnej Informacji za pośrednictwem platformy elektronicznej przez właściwy sąd, w terminie 3 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.
6. Centralna Informacja może udostępniać organom publicznym także inne niż wymienione w ust. 1 jawne dane o przedsiębiorcach. Art.  45d. 1. Dane udostępniane z Centralnej Informacji są jawne z wyjątkiem danych osobistych osób fizycznych zawartych w ewidencji przedsiębiorców, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Jawność nie dotyczy istotnej, co do jakości lub ilości, części zawartości bazy danych ewidencyjnych.
3. Nikt nie może zasłaniać się nieznajomością jawnych danych udostępnianych przez Centralną Informację, chyba że mimo zachowania należytej staranności nie mógł o nich wiedzieć.
4. Domniemywa się, że dane udostępniane przez Centralną Informację są prawdziwe. Jeżeli jawne dane są niezgodne ze zgłoszeniem przedsiębiorcy lub nie były przez niego zgłoszone, przedsiębiorca ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej, działającej w dobrej wierze, zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o  sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.
  Art.  45e. 1. Centralna Informacja udostępnia za pośrednictwem platformy elektronicznej dane, o których mowa w art. 45c ust. 1, niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni roboczych po ich uzyskaniu.
2. Każdy ma prawo swobodnego dostępu za pomocą platformy elektronicznej do jawnych danych z Centralnej Informacji, a także prawo otrzymania poświadczonych odpisów, wyciągów, zaświadczeń i informacji za pośrednictwem organów ewidencyjnych. Tryb wydawania tych dokumentów regulują odrębne przepisy.
3. Odpisy, wyciągi i informacje mogą wydawać też organy jednostek samorządu terytorialnego po spełnieniu przez nie warunków niezbędnych do uzyskania dostępu do systemu teleinformatycznego Centralnej Informacji. Opłaty za wydanie odpisów i wyciągów oraz udzielenie pisemnych informacji stanowią dochód jednostki samorządu terytorialnego.
4. Odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz pisemne informacje, o których mowa w ust. 3, mają moc dokumentów urzędowych w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.).
Art.  45f. 1. Minister właściwy do spraw gospodarki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji określi, w drodze rozporządzenia: 1) organizację oraz szczegółowy sposób prowadzenia Centralnej Informacji, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego udostępniania i przekazywania informacji; 
2) sposób udostępniania danych z Centralnej Informacji za pośrednictwem platformy elektronicznej;
3) warunki niezbędne do uzyskania dostępu w  drodze elektronicznej do systemu teleinformatycznego Centralnej Informacji przez upoważnione organy jednostek samorządu terytorialnego, uwzględniając bezpieczeństwo transmisji i integralność danych, a także wysokość opłat pobieranych za wydanie odpisów i wyciągów oraz udzielenie pisemnych informacji.
2. Minister właściwy do spraw informatyzacji rozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób przekazywania przez organy, o których mowa w art. 45c ust. 2-5, danych do Centralnej Informacji, uwzględniając komplementarne wykorzystanie systemu teleinformatycznego i platformy elektronicznej;  
2) sposób udostępniania danych, o których mowa w art. 45b ust. 1 pkt 1 i 4.”;

13) w art. 49 w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz numer w rejestrze przedsiębiorców, o ile taki posiada;”;

14) w art. 71 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W przypadku wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, organ wydaje decyzję o wykreśleniu z rejestru działalności regulowanej i z urzędu wykreśla wpis przedsiębiorcy w tym rejestrze oraz niezwłocznie informuje o tym fakcie inne organy prowadzące rejestry w tym samym zakresie działalności gospodarczej.”;

15) art. 72 otrzymuje brzmienie:
„Art.  72. 1. Przedsiębiorca, którego wykreślono z rejestru działalności regulowanej, może uzyskać ponowny wpis do rejestru w tym samym zakresie działalności gospodarczej nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem z przyczyn, o których mowa w art. 71 ust. 1.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorcy, który wykonywał działalność gospodarczą bez wpisu do rejestru działalności regulowanej, chyba że działalność tę wykonywał zgodnie z art. 67 ust. 2. Okres trzyletni jest liczony od dnia zaprzestania działalności, a jeżeli nie można ustalić tego dnia, to od dnia złożenia wniosku, o którym mowa w art. 65 ust. 1. Wniosek powinien być złożony po uprzednim zaprzestaniu działalności objętej wpisem do rejestru działalności regulowanej.”;

16) w art. 75:
a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Organy zezwalające oraz wszelkie warunki wykonywania działalności objętej zezwoleniami, a także tryb wydawania, odmowy wydania i cofania zezwoleń określają przepisy odrębnych ustaw, o ile niniejsza ustawa nie stanowi inaczej.”,
b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
„6. Ilekroć w obowiązujących przepisach używa się terminów „zgoda” lub „licencja”, oznaczających formy reglamentacji działalności gospodarczej, niebędące działalnością wymagającą uzyskania koncesji lub wpisu do rejestru działalności regulowanej, należy stosować przepisy o zezwoleniach zawarte w art. 75a-75g niniejszej ustawy, chyba że ustawa szczególna jest korzystniejsza dla przedsiębiorcy.”;

17) po art. 75 dodaje się art. 75a-75g w brzmieniu:
„Art. 75a. 1. Organ zezwalający wydaje zezwolenie po stwierdzeniu, że spełnione zostały wymagane prawem warunki wykonywania działalności gospodarczej w dziedzinie objętej obowiązkiem uzyskania zezwolenia.
2. Przed podjęciem decyzji w sprawie wydania zezwolenia organ zezwalający:
1) wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej dokumentacji poświadczającej, że spełnia on warunki określone przepisami prawa, wymagane do wykonywania określonej działalności gospodarczej;
2) może dokonać sprawdzenia informacji zawartych we wniosku o udzielenie zezwolenia w celu stwierdzenia, czy przedsiębiorca spełnia warunki wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem.
3. W przypadku gdy wydanie zezwolenia na wykonywanie działalności gospodarczej wszystkim wnioskodawcom spełniającym warunki nie jest możliwe – zgodnie z obowiązującymi przepisami regulującymi wykonywanie danego rodzaju działalności gospodarczej – organ zezwalający przeprowadza przetarg. Przepisy art. 52-55 stosuje się odpowiednio.
Art. 75b. 1. Wydawanie, odmowa wydania i cofnięcie zezwolenia następuje w drodze decyzji administracyjnej.
2. Przedsiębiorca jest obowiązany zgłaszać organowi zezwalającemu wszelkie zmiany danych określone w zezwoleniu.
Art. 75c. Przedsiębiorca może ubiegać się o wydanie promesy zezwolenia. Przepisy art. 60 stosuje się odpowiednio.
Art. 75d. 1. Zezwolenie wydaje się na czas nieoznaczony.
2. Zezwolenie może być wydane na czas oznaczony:
1) na wniosek przedsiębiorcy;
2) jeżeli przepisy odrębne tak stanowią.
3. Zezwolenie wydaje się na czas oznaczony w przypadku, o którym mowa w art. 75a ust. 3.
Art. 75e. 1. Organ zezwalający cofa zezwolenie, w przypadku gdy:
1) wydano prawomocne orzeczenie zakazujące przedsiębiorcy wykonywania działalności gospodarczej objętej zezwoleniem;
2) przedsiębiorca przestał spełniać warunki określone przepisami prawa, wymagane do prowadzenia działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu; 3) przedsiębiorca nie usunął, w wyznaczonym przez organ wydający zezwolenie terminie, stanu faktycznego lub prawnego niezgodnego z przepisami prawa regulującymi działalność gospodarczą objętą zezwoleniem;
4) przepisy odrębne tak stanowią.
2. Organ zezwalający może cofnąć zezwolenie, w przypadku gdy:
1) przepisy odrębne tak stanowią;
2) przedsiębiorca nie podjął, mimo wezwania organu zezwalającego, lub zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej, na którą uzyskał zezwolenie, w przypadku, o którym mowa w art. 75a ust. 3.
3. Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 1, może ponownie wystąpić z wnioskiem o wydanie zezwolenia w takim samym zakresie nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia, chyba że prawomocne orzeczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, stanowi inaczej.
Art. 75f. Organ zezwalający jest uprawniony do kontroli działalności gospodarczej w zakresie przestrzegania warunków działalności gospodarczej objętej zezwoleniem. Przepis art. 57 stosuje się odpowiednio.
Art. 75g. 1. Za wydanie zezwolenia oraz za wydanie promesy zezwolenia pobiera się opłatę skarbową, chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej.
2. Wysokość opłaty skarbowej za wydanie zezwolenia oraz za wydanie promesy zezwolenia określają przepisy o opłacie skarbowej.”;

18) tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie:
„Kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorcy”;

19) w art. 77:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Organy administracji publicznej kontrolują działalność gospodarczą przedsiębiorców na zasadach określonych w niniejszej ustawie.”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„1a. Celem kontroli jest sprawdzenie, czy przedsiębiorcy w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej wywiązują się ze swoich obowiązków wynikających z przepisów prawa.
1b. Kontrola nie powinna naruszać normalnego funkcjonowania przedsiębiorstwa kontrolowanego przedsiębiorcy.”;

20) w art. 78:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W razie powzięcia wiadomości o wykonywaniu działalności gospodarczej niezgodnie z przepisami ustawy, a także w razie stwierdzenia: zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkody majątkowej w znacznych rozmiarach lub zagrożenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności, wójt, burmistrz lub prezydent miasta niezwłocznie zawiadamia właściwe organy administracji publicznej, a w razie konieczności także organy ścigania.”,
b) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„3. W przypadku braku możliwości zawiadomienia właściwych organów administracji publicznej, a także jeżeli zawiadomiony organ uważa się za niewłaściwy, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może nakazać, w  drodze decyzji, wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej na czas niezbędny, nie dłuższy niż 3 dni.
4. Decyzji nakazującej wstrzymanie wykonywania działalności gospodarczej w razie stwierdzenia zagrożenia życia lub zdrowia, niebezpieczeństwa powstania szkody majątkowej w znacznych rozmiarach lub naruszenia środowiska w wyniku wykonywania tej działalności nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.”, c) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Obowiązek zawiadomienia właściwego organu administracji publicznej ciąży także na organach, które podczas przeprowadzania czynności kontrolnych dostrzegły nieprawidłowości w zakresie prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej.”;

21) w art. 79:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organów kontroli tylko po okazaniu legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli działalności przedsiębiorcy, chyba że przepisy szczególne przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli po okazaniu legitymacji, albo zachodzą okoliczności określone w art. 80 ust. 2, a  wówczas legitymacja powinna być okazana na żądanie pracownika przedsiębiorcy, do którego zwraca się kontrolujący. W takim przypadku upoważnienie doręcza się przedsiębiorcy w terminie określonym w tych przepisach. Niedoręczenie upoważnienia powoduje nieważność przeprowadzonych czynności kontrolnych.
2. Czynności kontrolne mogą być wykonywane przez osoby niebędące pracownikami organu kontroli, tylko jeżeli przepisy odrębnych ustaw tak stanowią, a w szczególności, gdy do skutecznego przeprowadzenia kontroli niezbędne jest posiadanie wiedzy specjalistycznej. Osobom takim przysługują takie same prawa jak pracownikom organów kontroli, z wyjątkiem uprawnienia do sporządzenia protokołu pokontrolnego, chyba że przepisy odrębnych ustaw stanowią inaczej.”,
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera co najmniej:
1) wskazanie podstawy prawnej;  
2) oznaczenie organu kontroli;  
3) datę i miejsce wystawienia;  
4) imię i nazwisko osoby wykonującej czynności kontrolne oraz numer jej legitymacji służbowej, a w przypadku osób niebędących pracownikami organów kontroli – serię i numer dowodu tożsamości;  
5) firmę i adres zamieszkania lub siedziby przedsiębiorcy objętego kontrolą;
  6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli;  
7) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;  
8) imię i nazwisko oraz podpis osoby udzielającej upoważnienia z podaniem zajmowanego stanowiska lub funkcji;
  9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego przedsiębiorcy.”,
c) po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„4a. Upoważnienie, które nie spełnia wymagań określonych w ust. 4, nie stanowi podstawy do przeprowadzenia kontroli, a czynności przeprowadzone na jego podstawie są nieważne.”;

22) w art. 80:
a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, w przypadkach gdy:
1) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne w związku z postępowaniem o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe prowadzonym: a) przeciwko osobie fizycznej w zakresie dotyczącym jej działalności gospodarczej,
b) w związku z działalnością gospodarczą osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej;
2) przeprowadzenie kontroli wynika z prowadzonego wobec przedsiębiorcy postępowania w sprawie odpowiedzialności podmiotu zbiorowego za czyny zabronione pod groźbą kary;  
3) odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku prowadzonego postępowania dotyczącego przedsiębiorcy;
  4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego;
5) przedsiębiorca nie wskazał pisemnie osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli;
6) przedsiębiorca lub osoba upoważniona do reprezentowania go przed organami kontroli odmówili wzięcia udziału w czynnościach kontrolnych.
3. Za osobę upoważnioną w rozumieniu ust. 1 uważa się stałego pełnomocnika, uprawnionego do reprezentowania przedsiębiorcy wobec organów kontroli oraz osoby pełniące funkcje kierownicze w siedzibie przedsiębiorcy lub w jego oddziale. W razie braku osoby, o której mowa w zdaniu poprzednim, przedsiębiorca jest obowiązany do wskazania osoby upoważnionej do reprezentowania go w trakcie kontroli w czasie jego nieobecności.”,
b) dodaje się ust. 4-6 w brzmieniu:
„4. Upoważnienie do reprezentowania przedsiębiorcy w  trakcie kontroli powinno być wystawione w formie pisemnej.
5. Organ kontrolny, który na podstawie ust. 2 dokonał czynności kontrolnych w czasie nieobecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego upoważnionej niezwłocznie doręcza na adres korespondencyjny przedsiębiorcy pisemne uzasadnienie ze wskazaniem, na jakiej podstawie kontrola jest przeprowadzana.
6. W razie niewysłania w ciągu 3 dni roboczych uzasadnienia, czynności kontrolne dokonane sprzecznie z prawem są nieważne.”;

23) w art. 81:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Przedsiębiorca jest obowiązany przechowywać w swojej siedzibie dokumentację związaną z przeprowadzoną tam kontrolą i postępowaniem pokontrolnym.”, b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Dokumentację związaną z kontrolą przedsiębiorca może prowadzić w formie książki kontroli. Organ kontrolny dokonuje wpisów związanych z kontrolą w książce kontroli.”,
c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Wpisy w książce kontroli obejmują:
1) oznaczenie organu kontroli;
2) oznaczenie upoważnienia do kontroli;
3) zakres przedmiotowy przeprowadzonej kontroli;
4) daty podjęcia i zakończenia kontroli;
5) zalecenia pokontrolne oraz określenie zastosowanych środków pokontrolnych.”,
d) po ust. 2 dodaje się ust. 2a i 2b w brzmieniu:
„2a. W przypadku wszczęcia kontroli przedsiębiorcy, jest on zobowiązany niezwłocznie udostępnić dokumentację, o której mowa w ust. 1, lub książkę kontroli, o której mowa w ust. 1a, organom kontroli.
2b. Jeżeli udostępnienie dokumentacji, o której mowa w ust. 1, lub książki kontroli, o której mowa w 1a, nie jest możliwe ze względu na to, że działalność przedsiębiorcy jest objęta kontrolą innego organu, przedsiębiorca jest zobowiązany złożyć kontrolującemu co do tej okoliczności pisemne oświadczenie.”,
e) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Przedsiębiorca prowadzący książkę kontroli jest obowiązany dokonywać w niej wpisu informującego o wykonaniu zaleceń pokontrolnych bądź wpisu o ich uchyleniu przez organ kontroli lub jego organ nadrzędny albo sąd administracyjny.”,
f) po ust. 3 dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
„4. Oświadczenie przedsiębiorcy, o którym mowa w ust. 2b, jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, na podstawie art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.).
5. W przypadku nieudostępnienia przez przedsiębiorcę dokumentacji kontrolnej lub książki kontroli albo odmowy złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 2b, art. 82 ust. 1 zdanie pierwsze i art. 83 ust. 1 nie stosuje się.”;

24) w art. 82:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Nie można równocześnie podejmować i prowadzić więcej niż jednej kontroli działalności przedsiębiorcy. Nie dotyczy to sytuacji, gdy:
1) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne w związku z postępowaniem o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe prowadzonym:
a) przeciwko osobie fizycznej w zakresie dotyczącym jej działalności gospodarczej,
b) w związku z działalnością gospodarczą osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej;
2) przeprowadzenie kontroli wynika z prowadzonego wobec przedsiębiorcy postępowania w sprawie odpowiedzialności podmiotu zbiorowego za czyny zabronione pod groźbą kary;
3) odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku prowadzonego postępowania dotyczącego przedsiębiorcy;
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego;
5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego przed dokonaniem tego zwrotu;
6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego o ochronie konkurencji lub obowiązków w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej oraz przepisów socjalnych odnoszących się do działalności gospodarczej;
7) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
2. Jeżeli działalność przedsiębiorcy jest już objęta kontrolą innego organu, organ kontrolny odstąpi od podjęcia czynności kontrolnych pod rygorem uznania dokonanych czynności kontrolnych za nieważne. Kontrola może zostać wszczęta z dniem zakończenia wcześniejszej kontroli, chyba że zostanie ustalony z przedsiębiorcą inny termin przeprowadzenia kontroli.”,
b) dodaje się ust. 3-5 w brzmieniu:
„3. Organ, który podejmuje czynności kontrolne, pomimo prowadzenia w tym samym czasie kontroli przez inny organ u tego samego przedsiębiorcy, doręczając upoważnienie dołącza pisemne uzasadnienie ze wskazaniem, na jakiej podstawie kontrola jest przeprowadzana.
4. W przypadku niedoręczenia uzasadnienia wraz z upoważnieniem czynności kontrolne dokonane sprzecznie z prawem są nieważne.
5. W przypadku gdy organy administracji publicznej rozpoczęły kontrolę działalności przedsiębiorcy w tym samym dniu, organ kontrolny, który później doręczył upoważnienie, o którym mowa w art. 79, powinien odstąpić od przeprowadzenia kontroli.”;

25) w art. 83:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Czas trwania wszystkich kontroli organu kontroli u  przedsiębiorcy w jednym roku kalendarzowym nie może przekraczać: 
1) w odniesieniu do mikroprzedsiębiorców – 12 dni roboczych,
2) w odniesieniu do małych przedsiębiorców – 16 dni roboczych,
3) w odniesieniu do średnich przedsiębiorców
– 20 dni roboczych, 4) w odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców
– 40 dni roboczych
– przy czym dniem roboczym jest każdy dzień, który nie jest sobotą lub dniem wolnym od pracy w rozumieniu ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (Dz. U. Nr 4, poz. 28, z 1960 r. Nr 51, poz. 297, z 1989 r. Nr 29, poz. 154 oraz z 1990 r. Nr 28, poz. 159 i 160).”,
b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a-1c w brzmieniu:
„1a. Przedsiębiorca, który nie wykonuje działalności we wszystkich dniach roboczych, o których mowa w ust. 1, może być kontrolowany wyłącznie w dniach będących dla niego dniami wykonywania działalności gospodarczej.
1b. W celu obliczenia czasu kontroli przyjmuje się, że dniem rozpoczęcia kontroli jest dzień, w którym zgodnie z art. 79 zostały podjęte czynności kontrolne. Dniem zakończenia kontroli jest dzień, w którym przedstawiono przedsiębiorcy protokół kontroli, z zastrzeżeniem ust. 1c.
1c. Jeżeli protokół kontroli nie został jeszcze sporządzony, a czynności kontrolne uległy zakończeniu i  przedsiębiorca ma możliwość wykonywania działalności gospodarczej oraz pełny dostęp do prowadzonej przez siebie dokumentacji i posiadanych składników majątku przedsiębiorstwa, za dzień zakończenia kontroli uważa się dzień, w którym zakończono, niezależnie od miejsca ich przeprowadzania, czynności kontrolne.”,
c) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Ograniczeń czasu kontroli nie stosuje się, w przypadkach gdy:
1) przeprowadzenie kontroli jest niezbędne w związku z postępowaniem o przestępstwo, przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe prowadzonym: a) przeciwko osobie fizycznej w zakresie dotyczącym jej działalności gospodarczej,
b) w związku z działalnością gospodarczą osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej;
2) przeprowadzenie kontroli wynika z prowadzonego wobec przedsiębiorcy postępowania w sprawie odpowiedzialności podmiotu zbiorowego za czyny zabronione pod groźbą kary;  
3) odrębne przepisy przewidują możliwość przeprowadzenia kontroli w toku postępowania prowadzonego przez organ;  
4) przeprowadzenie kontroli jest uzasadnione zagrożeniem życia, zdrowia lub środowiska naturalnego;
5) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług lub podatku akcyzowego przed dokonaniem tego zwrotu;  
6) przeprowadzenie kontroli jest realizacją obowiązków wynikających z przepisów prawa wspólnotowego o ochronie konkurencji lub obowiązków w zakresie ochrony interesów finansowych Wspólnoty Europejskiej oraz przepisów socjalnych odnoszących się do działalności gospodarczej;
7) kontrola dotyczy podmiotów, którym na mocy odrębnych przepisów właściwy organ wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi – w zakresie związanym z wykonaniem tej decyzji; 
8) kontrola dotyczy zasadności dokonania zwrotu podatku od towarów i usług na podstawie przepisów o zwrocie osobom fizycznym niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym.
3. Przedłużenie czasu trwania kontroli określonego w upoważnieniu wymaga uzasadnienia na piśmie. Uzasadnienie doręcza się przedsiębiorcy przed podjęciem dalszych czynności kontrolnych. Przedłużenie czasu kontroli nie może naruszać terminów określonych w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2.”,
d) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Czynności kontrolne, które zostały dokonane po upływie czasu trwania kontroli określonego w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 2, jak i te, które zostały dokonane przed doręczeniem przedsiębiorcy uzasadnienia, w sytuacji, o której mowa w ust. 3, są nieważne.”,
e) uchyla się ust. 4;

26) po art. 83 dodaje się art. 83a w brzmieniu:
„Art. 83a. 1. W uzasadnionych przypadkach organ kontroli może przerwać kontrolę nie więcej niż dwukrotnie. Czasu przerwy nie wlicza się do dopuszczalnego czasu kontroli, o którym mowa w art. 83 ust. 1, o ile podczas przerwy przedsiębiorca miał możliwość swobodnego wykonywania działalności gospodarczej, w tym dostęp do prowadzonej przez siebie dokumentacji i posiadanych składników majątku przedsiębiorstwa.
2. O przerwaniu kontroli, przewidywanym czasookresie przerwy oraz o wznowieniu kontroli organ kontrolny zawiadamia przedsiębiorcę na piśmie, podając uzasadnienie. W razie niezawiadomienia o przerwaniu kontroli i przewidywanym czasookresie przerwy czas przerwy wlicza się do okresu, o którym mowa w art. 83 ust. 1.
3. W czasie przerwy inny organ nie może przeprowadzić kontroli, której zakończenie przypadałoby po przewidywanym okresie przerwy. Wznowienie kontroli po przerwie nie może nastąpić przed zakończeniem kontroli wszczętej w okresie przerwy.”.
Art. 2. W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 133 § 2a otrzymuje brzmienie:
„§ 2a. Pisma procesowe dla przedsiębiorców i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego albo ewidencji przedsiębiorców na podstawie odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze lub w ewidencji, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Jeżeli ostatni wpisany adres został wykreślony jako niezgodny z rzeczywistym stanem rzeczy i nie zgłoszono wniosku o wpis nowego adresu, adres wykreślony jest uważany za adres podany w rejestrze lub w ewidencji.”;
2) w art. 139 § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Pisma dla osób prawnych, organizacji, osób fizycznych podlegających wpisowi do rejestru sądowego albo ewidencji przedsiębiorców na podstawie odrębnych przepisów – w razie niemożności doręczenia w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających z uwagi na nieujawnienie w rejestrze albo w ewidencji zmiany adresu pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowe miejsce zamieszkania i adres są sądowi znane.”.
Art. 3. W ustawie z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 2007 r. Nr 109, poz. 756) w art. 601:
1) § 1 otrzymuje brzmienie:
„§ 1. Kto wykonuje działalność gospodarczą bez wpisu do ewidencji przedsiębiorców, bez wpisu do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, bez wymaganego wpisu do rejestru działalności regulowanej, bez wymaganej koncesji, zezwolenia, licencji lub zgody, podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.”;
2) po § 1 dodaje się § 1a w brzmieniu:
„§ 1a. Kto, będąc przedsiębiorcą lub osobą uprawnioną do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, wykonuje działalność gospodarczą w okresie zawieszenia, podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.”;
3) § 3 otrzymuje brzmienie:
„§ 3. Kto, będąc przedsiębiorcą lub osobą uprawnioną do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, wprowadza do obrotu towar bez wymaganych oznaczeń, podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.”;
4) dodaje się § 8-10 w brzmieniu:
„§ 8. Kto, będąc przedsiębiorcą lub osobą uprawnioną do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, nie zapewnia, aby czynności, które na mocy przepisów odrębnych powinny być wykonywane w imieniu przedsiębiorcy przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia zawodowe lub licencje, były wykonywane bezpośrednio przez takie osoby, podlega karze ograniczenia wolności albo karze grzywny.
§ 9. Kto, będąc przedsiębiorcą lub osobą uprawnioną do reprezentowania przedsiębiorcy, nie zapewnia, aby oferta sprzedaży towarów lub świadczenia usług, o której mowa w art. 21 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.2)), zawierała wymagane tam dane, podlega karze grzywny.
§ 10. Kto, będąc przedsiębiorcą lub osobą uprawnioną do reprezentowania lub prowadzenia spraw przedsiębiorcy, dokonuje na rzecz innego przedsiębiorcy lub przyjmuje od innego przedsiębiorcy płatność związaną z wykonywaną działalnością gospodarczą, której jednorazowa wartość, bez względu na liczbę wynikających z niej płatności, przekracza równowartość 15 000 euro bez pośrednictwa rachunku bankowego przedsiębiorcy lub rachunku w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której przedsiębiorca jest członkiem, podlega karze grzywny nie niższej niż 3 000 złotych.”.
Art. 4. W ustawie z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. Nr 88, poz. 439, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 42:
a) ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. W rejestrze podmiotów gospodarki narodowej, zwanym dalej „rejestrem podmiotów”, są ujmowane następujące informacje o osobach prawnych, jednostkach organizacyjnych niemających osobowości prawnej oraz osobach fizycznych prowadzących działalność gospodarczą w zakresie tej działalności:
1) nazwa (firma) i adres siedziby, a w przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą – dodatkowo nazwisko i imiona oraz miejsce zamieszkania i numer PESEL,
2) forma prawna i forma własności,
  3) przedmiot działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), w tym rodzaj przeważającej działalności,
4) data powstania, a w przypadku przedsiębiorców
– data wpisu do rejestru lub ewidencji przedsiębiorców, data zawieszenia i zakończenia działalności,  
5) nazwa organu rejestrowego lub ewidencyjnego, nazwa rejestru (ewidencji) i nadany numer w rejestrze,  
6) numer identyfikacji podatkowej NIP,  
  7) liczba pracujących oraz w przypadku gospodarstw rolnych powierzchnia ogólna i użytków rolnych,
8) o ich jednostkach lokalnych w zakresie informacji o adresie siedziby oraz określonych w pkt 3 i 6-7.
2. Informacje, o których mowa w ust. 1, oraz wszelkie zmiany w zakresie tych informacji, Prezes Głównego Urzędu Statystycznego pozyskuje co do przedsiębiorców z Krajowego Rejestru Sądowego, Centralnej Informacji o Działalności Gospodarczej oraz z innych urzędowych rejestrów a także od organów ubezpieczeń społecznych, za pomocą platformy elektronicznej, o której mowa w art. 1a pkt 9 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.5)). Właściwe organy są zobowiązane niezwłocznie przekazać informacje wymienione w ust. 1 i ich zmiany, a także inne informacje niezbędne do realizacji zadań Głównego Urzędu Statystycznego.”,
b) uchyla się ust. 4,
c) uchyla się ust. 5a,
d) po ust. 5a dodaje się ust. 5b w brzmieniu:
„5b. Podmioty niebędące przedsiębiorcami są zobowiązane do składania w urzędzie statystycznym województwa, na terenie którego mają siedzibę, wniosku o wpis do rejestru podmiotów wraz z wypisem (wyciągiem, zaświadczeniem) potwierdzającym ich powstanie lub podjęcie działalności, wniosku o zmianę cech objętych wpisem oraz wniosku o skreślenie
– w ciągu 7 dni od zaistnienia okoliczności uzasadniających wpis, zmianę lub skreślenie.”;
2) w art. 43:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Urzędy statystyczne wydają, wpisanym do rejestru podmiotów osobom i jednostkom organizacyjnym, prowadzącym działalność gospodarczą, które nie są przedsiębiorcami wpisanymi do rejestru przedsiębiorców lub ewidencji przedsiębiorców, zaświadczenia o  nadanym im i ich jednostkom lokalnym numerze identyfikacyjnym wraz z zakodowanymi cechami i opisem tych cech niezwłocznie, nie później niż w ciągu 7 dni od daty otrzymania wniosku.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Osoby i jednostki organizacyjne wymienione w ust. 1 w kontaktach urzędowych i związanych z obrotem gospodarczym są obowiązane do posługiwania się zaświadczeniem, o którym mowa w ust. 1, i podawania numeru identyfikacyjnego w pieczęciach firmowych i drukach urzędowych.”;  
3) w art. 44:
uchyla się ust. 1,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Urzędy statystyczne udostępniają nieodpłatnie za pomocą platformy elektronicznej:  
1) organom prowadzącym inne urzędowe rejestry i  systemy teleinformatyczne administracji publicznej, na ich wniosek, wykazy podmiotów wpisanych do rejestru podmiotów wraz z nadanym im numerem identyfikacyjnym i zakodowanym opisem informacji objętych rejestrem,
  2) organom administracji rządowej i jednostek samorządu terytorialnego, innym instytucjom rządowym, Najwyższej Izbie Kontroli, Narodowemu Bankowi Polskiemu, Państwowej Inspekcji Pracy oraz Generalnemu Inspektorowi Ochrony Danych Osobowych, na ich pisemny wniosek, wyciągi z rejestru podmiotów – w uzgodnionym zakresie, niezbędnym do wykonywania statutowych zadań tych organów.”;  
4) w art. 45 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W zakresie informacji, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt  1-6, z wyłączeniem numeru PESEL i  miejsca zamieszkania osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, rejestr podmiotów jest jawny i dostępny dla osób trzecich w formach określonych w ust. 2 i 3.”;
5) art. 46 otrzymuje brzmienie:
„Art. 46. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób i metodologię prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów oraz szczegółowe warunki i tryb współdziałania służb statystyki publicznej z innymi organami prowadzącymi urzędowe rejestry i systemy informacyjne administracji publicznej.”.
Art. 5. W ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i  identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.5) wprowadza się następujące zmiany:
1) tytuł ustawy otrzymuje brzmienie:
„o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców”;
2) art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Art. 1. Ustawa określa zasady prowadzenia ewidencji podatników, płatników podatków i płatników składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenia zdrowotne, zasady i tryb nadawania numerów identyfikacji podatkowej oraz zasady posługiwania się tymi numerami, a także zasady szczególne dotyczące prowadzenia ewidencji przedsiębiorców.”;
3) po art. 1 dodaje się art. 1a w brzmieniu:
„Art. 1a. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) dane osobiste osoby fizycznej – imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres miejsca zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj i numer dowodu tożsamości oraz numer PESEL;
2) działalność gospodarcza – zarobkową działalność w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.2);
3) ewidencja podatników – ogólnokrajową bazę danych utworzoną na podstawie zgłoszeń identyfikacyjnych i aktualizacyjnych podatników, a także powiązaną z nią dokumentację składaną przez podatników;
4) ewidencja przedsiębiorców – część ewidencji podatników stanowiącą bazę danych podatników będących przedsiębiorcami, którzy nie podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców, albo każdą część tej bazy, a także powiązaną z nią dokumentację składaną przez przedsiębiorców;
5) oddział – wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności;
6) miejsce zamieszkania – miejscowość, w której osoba fizyczna przebywa z zamiarem stałego pobytu;
7) przedsiębiorca – osobę fizyczną lub jednostkę organizacyjną, która jest przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej;
8) system teleinformatyczny – system teleinformatyczny w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17  lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 65 i Nr 73, poz. 501) służący do gromadzenia, udostępniania i wymiany danych o przedsiębiorcach, prowadzony przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
9) platforma elektroniczna – system teleinformatyczny w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 17  lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne o nazwie „Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej” prowadzony przez ministra właściwego do spraw informatyzacji.”;
4) w art. 2:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, a w szczególności oddziały osób wymienionych w ust. 1 oraz płatnicy podatków; podmioty te również otrzymują NIP.”,
b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
„4. Podmioty, które otrzymały NIP, są obowiązane umieszczać w oświadczeniach pisemnych, skierowanych w  zakresie swojej działalności do oznaczonych osób i organów, numer identyfikacji podatkowej (NIP) oraz posługiwać się tym numerem w obrocie prawnym i gospodarczym.”;
5) w art. 5:
a) ust. 2-4 otrzymują brzmienie:
„2. Zgłoszenie identyfikacyjne osób fizycznych zawiera nazwisko, imiona, imiona rodziców, datę i miejsce urodzenia, płeć, nazwisko rodowe, obywatelstwo lub obywatelstwa, adres miejsca zamieszkania, adres miejsca zameldowania na pobyt stały lub czasowy, rodzaj i numer dowodu tożsamości oraz numer PESEL.
3. Zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i   skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, organ rejestrowy i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych lub innych rachunków rozliczeniowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej, przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych oraz datę zawieszenia i zakończenia działalności, a ponadto:
w przypadku oddziałów osób prawnych będących podatnikami – NIP oraz nazwę (firmę) i adres siedziby jednostki macierzystej;
w przypadku spółek cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych oraz komandytowo-akcyjnych – imiona i nazwiska lub nazwy (firmy) oraz adresy zamieszkania lub siedziby wspólników, w tym również NIP nadany poszczególnym wspólnikom; 
w przypadku podatkowych grup kapitałowych – nazwy (firmy) oraz siedziby spółek wchodzących w skład grupy, w tym również NIP nadany tym spółkom. 4. Zgłoszenie identyfikacyjne podatników wykonujących działalność gospodarczą zawiera również przedmiot wykonywanej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), ze wskazaniem działalności przeważającej.”,
b) ust. 4b otrzymuje brzmienie:
„4b. Podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, którzy nie podlegają wpisowi do ewidencji przedsiębiorców, dołączają do zgłoszenia identyfikacyjnego oświadczenie o posiadaniu uprawnienia do korzystania z lokalu lub nieruchomości przeznaczonej na siedzibę oraz lokalne miejsca wykonywania działalności, a także kopię umowy spółki, statutu lub innego dokumentu założycielskiego. Załączniki te stanowią integralną część wniosku identyfikacyjnego i powinny być podpisane.”;
6) w art. 5a ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Podatnicy podejmujący działalność gospodarczą, którzy podlegają wpisowi do rejestru przedsiębiorców, wraz z wnioskiem o wpis do rejestru przedsiębiorców mogą złożyć zgłoszenie identyfikacyjne, chyba że posiadają już NIP.”;
7) w art. 14 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Tworzy się Krajową Ewidencję Podatników, prowadzoną w systemie teleinformatycznym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Krajowa Ewidencja Podatników zawiera też wszelkie dane z ewidencji przedsiębiorców, o której mowa w rozdziale 4a.”;
8) po art. 14 dodaje się art. 14a i 14b w brzmieniu:
„Art. 14a. Udostępnianie lub wymiana danych gromadzonych w systemie teleinformatycznym są realizowane z wykorzystaniem platformy elektronicznej. Art. 14b. Elektroniczna droga realizacji zadań publicznych, dla których niezbędne jest użycie danych gromadzonych w systemie teleinformatycznym, następuje w drodze wykorzystania platformy elektronicznej.”;
9) w art. 15 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Dane zawarte w dokumentacji, o której mowa w art. 13 ust. 1, są objęte tajemnicą skarbową, z zastrzeżeniem art. 15n.”;
10) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:
„Rozdział 4a Ewidencja przedsiębiorców
Art.  15c. 1. Ewidencję przedsiębiorców, zwaną dalej „Ewidencją”, prowadzą w systemie teleinformatycznym naczelnicy urzędów skarbowych, zwani dalej „organem ewidencyjnym”, zgodnie z ich właściwością miejscową.
2. Ewidencja obejmuje osoby fizyczne podejmujące lub wykonujące działalność gospodarczą.
Art.  15d. 1. Właściwym organem ewidencyjnym dla osób fizycznych jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na adres miejsca zamieszkania tej osoby na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a jeżeli te osoby nie mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – naczelnik urzędu skarbowego właściwy ze względu na główne miejsce wykonywania przez nie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Jeżeli osoba fizyczna przed podjęciem działalności gospodarczej otrzymała NIP, a właściwość oznaczona wcześniej dla podatnika na podstawie art. 4 jest inna niż właściwość oznaczona na podstawie ust. 1, właściwym jest organ ewidencyjny ustalony na podstawie ust. 1. Dane i akta podatnika zostają przeniesione do organu ewidencyjnego oznaczonego zgodnie z tym przepisem.
3. Jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej organu ewidencyjnego w sposób, o którym mowa w ust. 1, właściwym organem ewidencyjnym jest naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście.
Art.  15e. 1. Wpis do Ewidencji jest dokonywany na wniosek, chyba że przepis szczególny przewiduje wpis z urzędu.
2. Do Ewidencji są wpisywane z urzędu informacje o:
1) rejestracji i wykreśleniu z rejestru podatnika VAT czynnego;
2) rejestracji i wykreśleniu z rejestru podatnika VAT UE;
3) dacie wpisu do Ewidencji.
3. Wpisem do Ewidencji jest również wykreślenie albo zmiana wpisu.
4. Wpis do Ewidencji polega na wprowadzeniu do systemu teleinformatycznego danych niezwłocznie po wydaniu decyzji o wpisie. Wpis jest dokonany z chwilą zamieszczenia danych w Ewidencji.
  5. W przypadku wydania decyzji o wykreśleniu wpisu przedsiębiorcy do Ewidencji, wpis następuje w chwili, gdy decyzja stanie się ostateczna.  
6. Dla przedsiębiorcy wpisanego do Ewidencji organ ewidencyjny prowadzi odrębne akta ewidencyjne obejmujące w szczególności dokumenty stanowiące podstawę wpisu.
7. Jeżeli przepis szczególny nakazuje zgłoszenie określonych danych organowi ewidencyjnemu lub wpisanie ich do Ewidencji, a dane te nie podlegają według przepisów ustawy wpisowi do Ewidencji, dokumenty zawierające te dane składa się do akt ewidencyjnych.  
Art.  15f. 1. Zgłoszenie identyfikacyjne, o którym mowa w art. 5, składane w związku z podjęciem działalności gospodarczej, stanowi jednocześnie wniosek o wpis do Ewidencji.
2. Zgłoszenie aktualizacyjne składane w związku z podjęciem działalności gospodarczej stanowi wniosek o wpis do Ewidencji dla podatników p؀ osiadających już NIP albo wniosek o zmianę treści wpisu.
3. Zgłoszenie identyfikacyjne składane w związku z podjęciem działalności gospodarczej przedsiębiorcy jest zwolnione z opłat.
4. Zgłoszenie aktualizacyjne przedsiębiorców stanowiące wniosek o zmianę treści wpisu podlega opłacie w wysokości 25 zł. Opłata ta stanowi dochód budżetu państwa.
Art.  15g. 1. Do zgłoszenia identyfikacyjnego albo aktualizacyjnego osób, o których mowa w art. 15c ust. 2, może być dołączone zgłoszenie płatnika składek lub zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych albo ich zmiany, w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych.
2. Osoby podejmujące działalność gospodarczą mogą jednocześnie złożyć zgłoszenie rejestracyjne podatnika VAT czynnego, o którym mowa w art. 96 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr  54, poz.  535, z późn. zm.), oraz wniosek wraz z  oświadczeniem, o którym mowa w art. 65 ust. 3 ustawy o swobodzie działąlności gospodarczej.
Art.  15h. 1. Zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne osób fizycznych oprócz danych określonych w art. 5 ust. 2 powinno zawierać:
1) firmę przedsiębiorcy;
2) adres, pod którym ma być wykonywana działalność gospodarcza, a jeżeli będzie wykonywana w kilku miejscach – adres głównego miejsca wykonywania działalności i adres innych oddziałów, jeżeli zostały utworzone poza głównym miejscem wykonywania działalności;
3) oświadczenie o posiadaniu uprawnienia do korzystania z lokalu lub nieruchomości przeznaczonej na główne oraz lokalne miejsca wykonywania działalności;
4) adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej;
5) przedmiot wykonywanej działalności gospodarczej, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), ze wskazaniem działalności przeważającej;
6) wykaz rachunków bankowych lub innych rachunków rozliczeniowych związanych z prowadzeniem dziaBšlno[ţi gospodarczej;
7) dane stałego pełnomocnika, uprawnionego do prowadzenia spraw przedsiębiorcy, o ile został ustanowiony;
8) informację o braku pełnej zdolności do czynności prawnych lub o ustanowieniu kuratora.
2. Osoby wymienione w ust. 1 są obowiązane dokonać zgłoszenia identyfikacyjnego w terminach określonych w art. 6.
Art.  15i. 1. Przedsiębiorcy podlegający wpisowi do Ewidencji mają obowiązek aktualizowania danych, oświadczeń i dokumentów objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym lub aktualizacyjnym przez dokonanie zgłoszenia aktualizacyjnego do właściwego organu ewidencyjnego.
2. Dane aktualizacyjne powinny w szczególności być uzupełnione o:
1) datę zawieszenia i wznowienia działalności;
2) datę wszczęcia i zakończenia postępowania naprawczego.
3. Do wniosku aktualizacyjnego przedsiębiorcy mogą dołączyć w razie zaistnienia zmian:
1) zgłoszenie zmian w stosunku do danych wykazanych w zgłoszeniu płatnika składek lub ubezpieczonego w ramach ubezpieczeń społecznych w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych;
2) zgłoszenie aktualizacyjne rejestracji podatnika VAT czynnego.
4. Właściwym organem ewidencyjnym do wpisania nowego miejsca zamieszkania, siedziby lub głównego miejsca wykonywania działalności przedsiębiorcy jest organ ewidencyjny, który był właściwy przed zmianą. Po dokonaniu zmiany wpisu organ ewidencyjny przekazuje niezwłocznie dane dotyczące przedsiębiorcy wraz z aktami ewidencyjnymi do organu właściwego ze względu na nowe miejsce zamieszkania, siedzibę lub główne miejsce wykonywania działalności, jeżeli według tego miejsca określana jest właściwość organu ewidencyjnego.
5. Przedsiębiorca jest obowiązany złożyć zgłoszenie aktualizacyjne w terminie 14 dni od wystąpienia przyczyny uzasadniającej zgłoszenie zmiany danych lub ich uzupełnienia.  
Art.  15j. 1. Przedsiębiorcy podlegający wpisowi do Ewidencji składają zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne w formie wniosku wraz z załącznikami:
1) za pomocą środków komunikacji elektronicznej;
2) za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej właściwego organu (formularz elektroniczny);
3) na piśmie przesłanym przesyłką poleconą;
4) na piśmie wniesionym osobiście i podpisanym w obecności upoważnionego pracownika.
2. W przypadkach określonych w ust. 1 pkt 1 i 2, wniosek i załączniki powinny być podpisane przy użyciu podpisu elektronicznego albo własnoręcznie na wydruku przez wnioskodawcę w obecności upoważnionego pracownika urzędu skarbowego, nie później niż w ciągu 14 dni od dnia jego przesłania wraz z załącznikami w formie elektronicznej.
3. Wniosek i załączniki składane w formie elektronicznej, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, powinny zawierać dane w ustalonym formacie elektronicznym, zgodnie ze wzorem urzędowym, określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 15w ust. 1 pkt 1.
4. Zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne wspólnika spółki cywilnej i innych jednostek organizacyjnych nieposiadających zdolności prawnej powinno być podpisane zgodnie z zasadami reprezentacji tych jednostek.
Art.  15k. 1. Organ ewidencyjny wszczyna postępowanie po złożeniu prawidłowo wypełnionego i podpisanego wniosku wraz z załącznikami, a w przypadku wniosku aktualizacyjnego stanowiącego wniosek o zmianę treści wpisu, także po wniesieniu opłaty.
2. W razie stwierdzenia błędów lub braków niemożliwych do usunięcia bez udziału wnioskodawcy organ ewidencyjny wzywa do ich usunięcia. W przypadku gdy wnioskodawca przesłał wniosek w sposób określony w art. 15j ust. 1 pkt 1 lub 2 stosuje się tryb, wskazany w art. 160 ust. 1 pkt 1 i 2 Ordynacji podatkowej. 3. Wezwanie kieruje się także do wnioskodawcy, który zamieścił we wniosku dane niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności jeżeli firma przedsiębiorcy nie odróżnia się dostatecznie od firm innych przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku. Jeżeli firmą przedsiębiorcy jest tylko jego imię i nazwisko, art. 433 ustawy z dnia 23  kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) nie stosuje się.
4. Termin do wezwania, o którym mowa w ust. 2, nie może przekroczyć:
1) 1 dnia roboczego następującego po dniu złożenia wniosku, jeżeli wniosek złożono w   sposób określony w art. 15j ust. 1 pkt 1 lub 2;
2) 3 dni roboczych od dnia złożenia wniosku, jeżeli wniosek złożono w sposób określony w art. 15j ust. 1 pkt 3 lub 4.
5. Wnioskodawca powinien usunąć błędy, braki lub niezgodności nie później niż w ciągu 14 dni od doręczenia wezwania do ich usunięcia pod rygorem umorzenia postępowania. Na postanowienie o umorzeniu postępowania przysługuje zażalenie.
6. Organ ewidencyjny wydaje decyzję o nadaniu NIP i wpisie do Ewidencji albo wpisie do Ewidencji, jeżeli przedsiębiorca posiada już NIP, nie później niż w ciągu:
1) 5 dni roboczych, jeżeli wniosek został złożony na piśmie albo
2) 3 dni roboczych, jeżeli wniosek został złożony w sposób określony w art. 15j ust. 1 pkt 1 lub 2 – od dnia otrzymania podpisanego, prawidłowo wypełnionego wniosku.
7. Jeżeli wnioskodawca przesłał wniosek w sposób określony w art. 15j ust. 1 pkt 1 lub 2, decyzja powinna być podpisana przy użyciu podpisu elektronicznego i doręczona wnioskodawcy w sposób wskazany w art. 144a Ordynacji podatkowej.
Art.  15l. 1. Organ ewidencyjny wydaje decyzję o odmowie wpisu i nadaniu NIP lub o odmowie wpisu, gdy:
1) wniosek dotyczy działalności nieobjętej przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej lub przepisami ustaw odrębnych;
  2) wniosek został złożony przez osobę nieuprawnioną;  
3) prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej we wniosku działalności gospodarczej przez wnioskodawcę.
2. Organ ewidencyjny przesyła niezwłocznie odpis decyzji, o której mowa w ust. 1, do właściwego miejscowo oddziału organu do spraw ubezpieczeń społecznych.
Art.  15ł. 1. Dokumenty zawierające zgłoszenie płatnika składek lub zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych organ ewidencyjny wraz z odpisem decyzji o nadaniu NIP przesyła niezwłocznie, nie później niż w ciągu 3 dni, do właściwego miejscowo oddziału organu do spraw ubezpieczeń społecznych wraz z informacją o treści decyzji, o której mowa w art. 15k ust. 6. Dokumenty te organ ewidencyjny przesyła bez sprawdzenia ich poprawności i w tej samej formie, w jakiej wniósł je wnioskodawca.
2. W razie stwierdzenia błędów lub braków w załączniku właściwy organ do spraw ubezpieczeń społecznych kieruje żądanie ich usunięcia bezpośrednio do wnioskodawcy.
3. Ilekroć przepis szczególny nakazuje przedsiębiorcy złożenie dodatkowych dokumentów do wniosku, o którym mowa w art. 15f ust. 1, organ ewidencyjny przesyła złożone przez przedsiębiorcę dokumenty wraz z wnioskiem.
Art.  15m. 1. Organ ewidencyjny zapewnia zainteresowanym:
1) wgląd do Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD);  
2) urzędowe formularze wniosków identyfikacyjnych i aktualizacyjnych wraz z załącznikami;
3) dostęp do informacji zawartej w Ewidencji;
4) dostęp do informacji związanej z prowadzeniem Ewidencji.
2. Gminy, jako zadania zlecone, wykonują czynności związane z prowadzeniem Ewidencji, polegające na zapewnieniu zainteresowanym:
1) wglądu do Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD);
  2) urzędowych formularzy wniosków identyfikacyjnych i aktualizacyjnych wraz z załącznikami; 
3) dostępu do informacji związanej z prowadzeniem Ewidencji;
4) możliwości elektronicznego złożenia zgłoszenia identyfikacyjnego lub aktualizacyjnego, o którym mowa w art. 15j ust. 1 pkt 1 i 2. Art.  15n. 1. Ewidencja jest jawna, z wyjątkiem danych osobistych osób fizycznych.
2. Dane osobiste osób fizycznych mogą być ujawnione tylko osobom mającym interes prawny, w szczególności na potrzeby wniesienia pozwu przeciwko przedsiębiorcy. Organ ewidencyjny udostępnia te dane na pisemny wniosek zawierający uzasadnienie, po wylegitymowaniu oraz odnotowaniu tożsamości osoby fizycznej występującej w imieniu własnym lub w imieniu wnioskodawcy.
3. Do przeglądania akt ewidencyjnych stosuje się odpowiednio przepis art. 525 ustawy z dnia 17  listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.8)), przy czym w zakresie udostępniania danych osobistych osób fizycznych stosuje się odpowiednio ust. 2.
4. Nikt nie może zasłaniać się nieznajomością jawnych danych zawartych w Ewidencji, chyba że mimo zachowania należytej staranności nie mógł wiedzieć o wpisie.
5. Domniemywa się, że dane wpisane do Ewidencji są prawdziwe. Jeżeli jawne dane wpisano do Ewidencji niezgodnie ze zgłoszeniem przedsiębiorcy lub bez tego zgłoszenia, przedsiębiorca ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.
  6. Dane z Ewidencji, w tym dane niejawne, są udostępniane za pośrednictwem Centralnej Informacji o Działalności Gospodarczej, o której mowa w art. 45a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Art.  15o. 1. Przedsiębiorca wpisany do Ewidencji ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną zgłoszeniem do Ewidencji nieprawdziwych danych, jeżeli podlegały obowiązkowi wpisu na jego wniosek, a także niezgłoszeniem lub wykreśleniem danych podlegających obowiązkowi wpisu do Ewidencji w ustawowym terminie, chyba że szkoda nastąpiła wskutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego lub osoby trzeciej, za którą przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności.
  2. Przedsiębiorca obowiązany do złożenia wniosku o wpis do Ewidencji nie może powoływać się wobec osób trzecich działających w dobrej wierze na dane, które nie zostały wpisane do Ewidencji, uległy wykreśleniu z Ewidencji lub zostały do niej wpisane na podstawie nieprawdziwych danych podanych przez przedsiębiorcę.
Art.  15p. 1. Organy ewidencyjne wydają odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz pisemne informacje o treści wpisu do Ewidencji oraz o treści danych pochodzących z Centralnej Informacji o Działalności Gospodarczej, o której mowa w art. 45a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
2. Odpisy, wyciągi i zaświadczenia oraz pisemne informacje mają moc dokumentów urzędowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
3. Za wydawanie odpisów, wyciągów lub zaświadczeń oraz za udzielanie pisemnych informacji pobiera się opłaty. Opłaty te stanowią dochód budżetu państwa. 
Art.  15r. 1. Dane zawarte w Ewidencji nie mogą być z niej usunięte, chyba że ustawa stanowi inaczej.
2. Jeżeli okaże się, że w Ewidencji znajduje się wpis zawierający oczywiste błędy, organ ewidencyjny prostuje wpis z urzędu w formie postanowienia.
  3. W razie wykreślenia przedsiębiorcy z ewidencji przedsiębiorców dane, o których mowa w ust. 1, zostają przeniesione do zasobów archiwalnych Ewidencji.
Art.  15s. 1. Wpis do Ewidencji podlega wykreśleniu na wniosek przedsiębiorcy złożony w przypadku zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej.
2. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ ewidencyjny wydaje decyzję o:
1) wykreśleniu wpisu przedsiębiorcy do Ewidencji i likwidacji NIP albo
2) wykreśleniu wpisu przedsiębiorcy do Ewidencji i zachowaniu dotychczasowego NIP wobec podatnika.
3. Wniosek o wykreślenie z Ewidencji nie podlega opłacie.
Art.  15t. 1. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną podlega wykreśleniu z Ewidencji niezwłocznie po wpisaniu do rejestru przedsiębiorców.
2. Sąd rejestrowy przekazuje organowi ewidencyjnemu postanowienie o wpisie do rejestru przedsiębiorców nie później niż w terminie 3 dni od dnia wpisu do rejestru.
3. Jeżeli odpadną przyczyny, dla których przedsiębiorca został wpisany do rejestru przedsiębiorców, może on złożyć wniosek o wykreślenie z tego rejestru i o ponowny wpis do Ewidencji.
4. Wykreślenie z Ewidencji nie podlega opłacie.
Art.  15u. 1. Wpis do Ewidencji podlega wykreśleniu lub zmianie z urzędu, w przypadku gdy: 
1) prawomocnie orzeczono zakaz wykonywania określonej w Ewidencji działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę;
  2) wpisano do rejestru przedsiębiorców spółkę handlową powstałą w wyniku przekształcenia spółki cywilnej;  
3) stwierdzono trwałe zaprzestanie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej;  
4) w Ewidencji zostały zamieszczone dane niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa;
5) organ ewidencyjny dokonał wpisu z naruszeniem prawa;
6) przedsiębiorca będący osobą fizyczną zmarł lub utracił zdolność do czynności prawnych.
2. Organ ewidencyjny może wykreślić z urzędu wpis zawierający dane niezgodne z rzeczywistym stanem rzeczy, po uprzednim wezwaniu przedsiębiorcy do złożenia oświadczenia.  
3. Organy, które wydały orzeczenia, o których mowa w ust. 1 pkt 1, lub dokonały wpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przesyłają niezwłocznie do organu ewidencyjnego informację o treści orzeczenia lub o dokonaniu wpisu.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4-6 i  ust. 2, organ ewidencyjny działa także na wniosek każdej osoby mającej interes prawny. W sytuacji, o której mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 2, stosuje się odpowiednio art. 15k ust. 2, 3 i 5.
5. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ ewidencyjny wydaje decyzję o:
1) wykreśleniu wpisu do Ewidencji i likwidacji NIP albo
2) wykreśleniu wpisu do Ewidencji i zachowaniu dotychczasowego NIP wobec podatnika;
3) zmianie treści wpisu do Ewidencji w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 2.
6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, stosuje się odpowiednio przepisy o wznowieniu postępowania albo stwierdzeniu nieważności decyzji.
Art.  15w. 1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu w niezbędnym zakresie opinii ministra właściwego do spraw informatyzacji, określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór urzędowy, sposób i miejsce udostępniania formularzy zgłoszeń identyfikacyjnych i aktualizacyjnych, o których mowa w art. 15f ust. 1 i 2, oraz załączników, uwzględniając warunki powszechnej dostępności formularzy oraz prowadzenie Ewidencji w systemie teleinformatycznym;
  2) szczegółową treść wpisów, uwzględniając treść wniosku i zakres wpisów dokonywanych z urzędu oraz sposób wnoszenia opłat od wpisów;
3) sposób przekazywania wniosków i dokumentów do właściwych organów wymienionych w art. 15ł, uwzględniając możliwość elektronicznego przekazywania danych oraz zawartość informacyjną danych;
4) sposób wykonywania czynności, o których mowa w art. 15m ust. 1, uwzględniając potrzebę zapewnienia sprawnego obiegu i udostępniania informacji oraz zakres danych objętych wpisem do Ewidencji;  
5) warunki wydawania aktualnych odpisów, wyciągów i zaświadczeń i udzielania pisemnych informacji oraz wysokość opłat, o których mowa w art. 15p ust. 3, biorąc pod uwagę uzasadnione koszty wydawania zaświadczeń i udzielania informacji.
2. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw finansów publicznych, określi, w  drodze rozporządzenia, sposób realizacji zadań gminy, o których mowa w art. 15m ust. 2.
Art. 15x. W zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, do postępowania w sprawie nadawania numerów identyfikacji podatkowej, zasad posługiwania się tymi numerami oraz zasad prowadzenia ewidencji przedsiębiorców stosuje się odpowiednio przepisy rozdziałów 1-4.”.
Art. 6. W ustawie z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 17, poz. 209, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Każdy ma prawo otrzymać poświadczone odpisy, wyciągi i zaświadczenia o danych zawartych w Rejestrze.”; 
2) w art. 13 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Nie podlegają ogłoszeniu wpisy do Rejestru dotyczące wpisanych w nim osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą.”;
3) w art. 19a:
a) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
„2a. Przepisów ust. 1 i 2 oraz art. 11 ust. 1 nie stosuje się do osób fizycznych wykonujących działalność gospodarczą.”,
b) uchyla się ust. 3;
4) w art. 19b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. W przypadku gdy wnioskodawca wraz z wnioskiem o pierwszy wpis do rejestru przedsiębiorców składa zgłoszenie identyfikacyjne albo aktualizacyjne, o którym mowa w ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców (Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681, z późn. zm.5)), sąd rejestrowy przesyła z urzędu powyższe zgłoszenie do wskazanego przez przedsiębiorcę urzędu skarbowego wraz z odpisem postanowienia o wpisie
– niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od dnia dokonania wpisu.”;
5) po art. 19b dodaje się art. 19c i 19d w brzmieniu:
„Art. 19c. W przypadku gdy wnioskodawca wraz z wnioskiem o pierwszy wpis do rejestru przedsiębiorców składa zgłoszenie płatnika składek lub zgłoszenie do ubezpieczeń społecznych albo ich zmiany w rozumieniu przepisów o systemie ubezpieczeń społecznych, sąd rejestrowy przesyła z urzędu powyższe zgłoszenie do wskazanego przez przedsiębiorcę właściwego miejscowo oddziału organu do spraw ubezpieczeń społecznych wraz z odpisem postanowienia o wpisie – niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od dnia dokonania wpisu.
Art. 19d. Do wniosku o wpis informacji dotyczących zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej dołącza się oświadczenie przedsiębiorcy o zawieszeniu albo wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14b ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.2) wraz ze wskazaniem daty rozpoczęcia zawieszenia albo wznowienia wykonywania działalności gospodarczej.”;
6) art. 20a otrzymuje brzmienie:
„Art. 20a. Wniosek o wpis sąd rejestrowy rozpoznaje nie później niż w terminie 7 dni od daty jego złożenia. Jeżeli rozpoznanie wniosku wymaga wezwania do usunięcia przeszkody do dokonania wpisu, wniosek powinien być rozpoznany w ciągu 7 dni od usunięcia przeszkody przez wnioskodawcę, co nie uchybia terminom określonym w przepisach szczególnych. Jeżeli rozpoznanie wniosku wymaga wysłuchania uczestników postępowania albo przeprowadzenia rozprawy, należy rozpoznać go nie później niż w ciągu miesiąca.”;
7) w art. 34 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy oświadczeń woli skierowanych do osób pozostających z podmiotem wpisanym do rejestru w stałych stosunkach umownych.”;  
8) art. 35 otrzymuje brzmienie:
„Art. 35. Ilekroć do Rejestru wpisuje się:
1) osobę fizyczną – zamieszcza się jej firmę oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), a jeżeli osobę fizyczną wpisuje się w innym charakterze niż przedsiębiorca, to jej nazwisko i imię oraz identyfikator nadany w systemie ewidencji ludności, zwany dalej „numerem PESEL”;
2) inny podmiot niż określony w pkt 1 – zamieszcza się nazwę lub firmę oraz numer identyfikacji podatkowej (NIP), a jeżeli podmiot jest zarejestrowany w Rejestrze – także jego numer w Rejestrze.”; 
9) w art. 36 dodaje się pkt 16 w brzmieniu:
„16) osób fizycznych, które na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej podlegają obowiązkowi wpisu do rejestru przedsiębiorców.”;
10) w art. 38:
a) w pkt 1:
– lit. c otrzymuje brzmienie:
„c) jego siedzibę i adres, a w przypadku osoby fizycznej – jej imię, nazwisko oraz adres głównego miejsca wykonywania działalności, a także adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres głównego miejsca wykonywania działalności,”,
– lit. e otrzymuje brzmienie:
„e) oznaczenie jego poprzedniego numeru rejestru sądowego,”,
b) pkt 2a otrzymuje brzmienie:
„2a) w przypadku osoby fizycznej, a także wspólników spółki jawnej, członków europejskiego zgrupowania interesów gospodarczych, wspólników spółki partnerskiej, wspólników spółki komandytowej oraz komplementariuszy spółki komandytowo-akcyjnej będących osobami fizycznymi – informacje o pozostawaniu w związku małżeńskim, zawarciu małżeńskiej umowy majątkowej, powstaniu rozdzielności majątkowej między małżonkami, zaznaczenie ograniczenia zdolności do czynności prawnych, o ile takie istnieje,”, 
c) pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) w przypadku podmiotu niebędącego osobą fizyczną
– informacje o statucie lub umowie, wzmiankę o ich zmianie, okres, na który podmiot został utworzony,”;
11) w art. 40 dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„7) informację o zawieszeniu i wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej.”.
Art. 7. W ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, Nr 17, poz. 95 i Nr 21, poz. 125) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 6 w ust. 1 pkt 19 otrzymuje brzmienie:
„19) osobami przebywającymi na urlopach wychowawczych lub pobierającymi zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, z uwzględnieniem art. 6a;”;
2) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu:
„Art. 6a. Na równi z osobami przebywającymi na urlopach wychowawczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 19, traktuje się osoby podlegające ubezpieczeniu chorobowemu na zasadzie dobrowolności, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej w związku z osobistą opieką nad małym lub chorym dzieckiem, zgodnie z przepisami o swobodzie działalności gospodarczej.”;
3) w art. 9 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 i 19 oraz w art. 6a, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli nie mają ustalonego prawa do emerytury lub renty i nie mają innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń społecznych.”; 4) w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Nie podlegają ubezpieczeniu wypadkowemu bezrobotni pobierający zasiłek dla bezrobotnych oraz osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 11, 19 i 20, art. 6a oraz art. 7 i 10.”;
5) w art. 13:
a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) osoby prowadzące działalność pozarolniczą – od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, o którym mowa w przepisach o działalności gospodarczej;”,
b) po pkt 16 dodaje się pkt 17 w brzmieniu:
„17) osoby, o których mowa w art. 6a – w okresie zawieszenia działalności gospodarczej w związku z osobistym sprawowaniem opieki nad małym lub chorym dzieckiem”;
6) w art. 16 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopach wychowawczych lub pobierających zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, oraz osób, o których mowa w art. 6a, finansuje w całości budżet państwa za pośrednictwem Zakładu.”;
7) w art. 18 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„6a. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 6a, stanowi kwota 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, z zastrzeżeniem ust. 9. Składka w nowej wysokości obowiązuje od trzeciego miesiąca następnego kwartału.”,
8) po art. 6 dodaje się art. 6a w brzmieniu:
„Art. 6a. Na równi z osobami przebywającymi na urlopach wychowawczych, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 19, traktuje się osoby podlegające ubezpieczeniu chorobowemu na zasadzie dobrowolności, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej w związku z osobistą opieką nad małym lub chorym dzieckiem, zgodnie z przepisami o swobodzie działalności gospodarczej.”;
9) w art. 9 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6. Osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 8 i 19 oraz w art. 6a, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, jeżeli nie mają ustalonego prawa do emerytury lub renty i nie mają innych tytułów rodzących obowiązek ubezpieczeń społecznych.”;
10) w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Nie podlegają ubezpieczeniu wypadkowemu bezrobotni pobierający zasiłek dla bezrobotnych oraz osoby, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2, 11, 19 i 20, art. 6a oraz art. 7 i 10.”;
11) w art. 13:
a) pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) osoby prowadzące działalność pozarolniczą – od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, o którym mowa w przepisach o działalności gospodarczej;”,
b) po pkt 16 dodaje się pkt 17 w brzmieniu:
„17) osoby, o których mowa w art. 6a – w okresie zawieszenia działalności gospodarczej w związku z osobistym sprawowaniem opieki nad małym lub chorym dzieckiem”;
12) w art. 16 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe osób przebywających na urlopach wychowawczych lub pobierających zasiłek macierzyński albo zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, oraz osób, o których mowa w art. 6a, finansuje w całości budżet państwa za pośrednictwem Zakładu.”;
13) w art. 18 po ust. 6 dodaje się ust. 6a w brzmieniu:
„6a. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe ubezpieczonych, o których mowa w art. 6a, stanowi kwota 60% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w poprzednim kwartale, z zastrzeżeniem ust. 9. Składka w nowej wysokości obowiązuje od trzeciego miesiąca następnego kwartału.”,
14) w art. 45 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) ewidencjonuje się dane identyfikacyjne, numer identyfikacji podatkowej (NIP), a jeżeli płatnikowi składek nie nadano tego numeru – numer PESEL lub serię i numer dowodu osobistego albo paszportu, nazwy i numery rachunków bankowych płatnika, dane informacyjne płatnika składek, w tym szczególną formę prawną według krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON), numer według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) oraz wszelkie inne dane konieczne do obsługi konta, a w szczególności dla celów rozliczania należności z tytułu składek oraz dla celów prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w tym informacje dotyczące wspólników spółek cywilnych, jawnych i komandytowych, w zakresie rejestrowanym w Krajowej Ewidencji Podatników.”;
15) po rozdziale 4 dodaje się rozdział 4a w brzmieniu:
„Rozdział 4a
Interpretacje przepisów z zakresu ubezpieczeń społecznych
Art.  50a. 1. Prezes Zakładu, na pisemny wniosek ubezpieczonego lub płatnika składek, ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa o ubezpieczeniach społecznych w sprawach, o których mowa w art. 83 ust. 1 w zw. z art. 32. Interpretacji udziela się w indywidualnych sprawach ubezpieczonego lub płatnika, w których nie toczy się postępowanie sądowe lub kontrola wykonywania zadań i obowiązków w zakresie ubezpieczeń społecznych lub zdrowotnych.
2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać opis stanu faktycznego oraz stanowisko ubezpieczonego lub płatnika składek.
3. Interpretacja, o której mowa w ust. 1, zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa.
4. Udzielenie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa o ubezpieczeniach społecznych i zdrowotnych, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji, od której przysługuje odwołanie.
5. Do załatwienia wniosku, o którym mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy art. 169 § 1, § 1a i § 2 oraz art. 170 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, Nr 85, poz. 727, Nr 86, poz. 732 i Nr 143, poz. 1199 oraz z 2006 r. Nr 66, poz. 470, Nr 104, poz. 708, Nr 143, poz. 1031, Nr 217, poz. 1590 i Nr 225, poz. 1635), z tym że w razie gdy wniosek nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, nie mają zastosowania przepisy art. 50c ust. 3.
6. Prezes Zakładu może upoważnić kierowników jednostek organizacyjnych Zakładu do wydawania interpretacji w jego imieniu w ustalonym zakresie określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych kierowników jednostek organizacyjnych Zakładu.
7. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego określi, w drodze rozporządzenia, wzór wniosku, o którym mowa w ust. 1, który zawiera dane identyfikujące ubezpieczonego lub płatnika składek oraz dane wskazane w ust. 2, oraz sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 50b ust. 1.
Art.  50b. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 50a ust. 1, podlega opłacie w wysokości 75 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.
2. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o  wydanie interpretacji odrębnych stanów faktycznych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego.
3. Opłata, o której mowa w ust. 1 i 2, stanowi dochód budżetu państwa.
Art.  50c. 1. W przypadku gdy ubezpieczony lub płatnik składek zastosowali się do interpretacji, Zakład nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie albo ograniczającej ich prawa bez zmiany albo uchylenia decyzji, o której mowa w art. 50a ust. 4, jeżeli decyzja określająca lub ustalająca zobowiązanie lub ograniczająca prawo byłaby niezgodna z wydaną interpretacją.
2. Interpretacja, o której mowa w art. 50a ust. 1, jest wiążąca dla sądów rozpoznających odwołania od decyzji Zakładu i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze wyroku, w trybie określonym w ust. 5.
3. W przypadku niewydania decyzji, o której mowa w art. 50a ust. 4, w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 50a ust. 1, uznaje się, że Zakład jest związany stanowiskiem ubezpieczonego lub płatnika składek zawartym we wniosku. Przepis ust. 5 stosuje się odpowiednio.
4. Organ odwoławczy w drodze wyroku zmienia albo uchyla decyzję, o której mowa w art. 50a ust. 4. Zmiana albo uchylenie decyzji co do składki wywiera skutek począwszy od rozliczenia składki za miesiąc następujący po miesiącu, w którym wyrok został doręczony ubezpieczonemu lub płatnikowi składek, a gdy zmiana lub uchylenie decyzji dotyczy składek w dłuższym okresie czasu – począwszy od rozliczenia składki za następny okres następujący po okresie, w którym wyrok został doręczony ubezpieczonemu lub płatnikowi składek.  
5. Ostateczne decyzje oraz wyroki dotyczące interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych w indywidualnych sprawach są zamieszczane na stronie internetowej Zakładu, bez podania danych identyfikujących ubezpieczonego lub płatnika składek.
Art. 50d. Zastosowanie się ubezpieczonego lub płatnika składek do interpretacji, o której mowa w art. 50a ust. 1, nie może mu szkodzić.
Art. 50e. Przepisy art. 50a-50d stosuje się odpowiednio do następcy prawnego ubezpieczonego lub płatnika składek, a także do osoby trzeciej odpowiedzialnej za zaległości w opłacaniu składek.”;
16) w art. 73 w ust. 3 dodaje się pkt 9 w brzmieniu:
„9) udzielanie pisemnych interpretacji, o których mowa w art. 50a ust. 1.”.
Art. 8. W ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.3)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Właściwy miejscowo w sprawie podatku dochodowego opłacanego w formie karty podatkowej jest naczelnik urzędu skarbowego według miejsca położenia zorganizowanego zakładu, wskazanego we wniosku, o którym mowa w ust. 1, a gdy działalność jest wykonywana bez posiadania zorganizowanego zakładu – według miejsca zamieszkania podatnika lub siedziby spółki, a jeżeli nie można ustalić siedziby spółki – według miejsca zamieszkania jednego ze wspólników.”;
2) art. 34 otrzymuje brzmienie:
„Art.  34. W przypadku zawieszenia, na podstawie przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, wykonywania działalności gospodarczej, nie pobiera się podatku w formie karty podatkowej za cały okres zawieszenia.”.
Art. 9. W ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z  2005 r. Nr 31, poz. 267, z 2006 r. Nr 221, poz. 1615 oraz z 2007 r. Nr 47, poz. 318) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 48 po ust. 2 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
„3. W razie przerw w ubezpieczeniu spowodowanych zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej na okres nieprzekraczający jednego miesiąca, nie stosuje się przepisu art. 36 ust. 4.”;
2) art. 52 otrzymuje brzmienie:
„Art. 52. Przy ustalaniu podstawy wymiaru świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku macierzyńskiego i zasiłku opiekuńczego stosuje się odpowiednio przepisy art. 36 ust. 2-4, art. 38 ust. 1, art. 42, art. 43, art. 48 ust. 1 i 3 oraz art. 49 i art. 50, a do świadczenia rehabilitacyjnego także przepisy art. 19 ust. 2 i art. 46.”.
Art. 10. W ustawie z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. z  2004 r. Nr 156, poz. 1641, z późn. zm.) w art. 6b po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Do czynności kontrolnych, o których mowa w art. 6a ust.  3, nie stosuje się przepisów art. 79 ustawy z dnia 2  lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.2).”.
Art. 11. W ustawie z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275) w art. 4 po ust. 4 dodaje się ust. 5 i 6 w brzmieniu:
„5. Do zadań Agencji, należy także:
1) badanie roli mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców w gospodarce;
2) analizowanie administracyjnych, prawnych i finansowych barier rozwoju mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców;
3) opracowywanie corocznych raportów w zakresie określonym w pkt 2 i ich rozpowszechnianie, w tym przez zamieszczenie na stronie internetowej;
4) wydawanie opinii o wpływie projektowanych regulacji prawnych na stan mikroprzedsiębiorców, małych i  średnich przedsiębiorców, z uwzględnieniem ponoszonych przez nich kosztów;
5) gromadzenie i udostępnianie informacji o programach pomocowych w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej. 6. Centralne organy administracji rządowej opracowujące projekty aktów prawnych powszechnie obowiązujących zasięgają opinii Agencji odnośnie do wpływu projektowanych regulacji na stan mikroprzedsiębiorców, małych i średnich przedsiębiorców. Agencja wydaje opinię w terminie 14 dni i niezwłocznie zamieszcza ją na stronie internetowej.”.
Art. 12. W ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 25, z późn. zm.) w art. 18:
1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w  drodze decyzji, ograniczenie wprowadzania do obrotu, wstrzymanie wprowadzania do obrotu lub wycofanie z obrotu produktów albo wstrzymanie świadczenia usług bądź niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa, z zastrzeżeniem ust. 1b.”,
2) po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:
„1b. W przypadku stwierdzenia naruszenia art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2004 r. Nr 173, poz.1807, z  późn. zm.2)), wojewódzki inspektor może zarządzić w toku kontroli, w drodze decyzji, niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.”.
Art. 13. W ustawie z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz. U. Nr 199, poz. 1673, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 pkt 9 i 10 otrzymują brzmienie:
„9) „rejestr podmiotów” – rejestr podmiotów gospodarki narodowej;
10) „rodzaj działalności według PKD” – rodzaj przeważającej działalności zakodowanej według Polskiej Klasyfikacji Działalności w rejestrze podmiotów.”;
2) art. 29 otrzymuje brzmienie:
„Art. 29. 1. Płatnik składek, o którym mowa w art. 28 ust. 2, należy do grupy działalności ustalonej dla jego rodzaju działalności według PKD ujętego w rejestrze podmiotów w dniu 31 grudnia poprzedniego roku.
2. Płatnik składek, zgłoszony w Zakładzie w okresie od 1 stycznia danego roku do dnia 31 marca następnego roku, należy do grupy działalności ustalonej dla jego rodzaju działalności według PKD w rejestrze podmiotów w dniu, od którego płatnik składek jest w Zakładzie zgłoszony.”;
3) w art. 33 ust. 2-4 otrzymują brzmienie:
„2. Jeżeli przed upływem terminu opłacania składek, określonego w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, płatnik składek, o którym mowa w ust. 1, nie otrzyma z rejestru podmiotów zaświadczenia zawierającego informację o rodzaju działalności według PKD, stopę procentową składki na ubezpieczenie wypadkowe ustala się zaliczkowo w wysokości określonej w art. 28 ust. 1. Po otrzymaniu zaświadczenia płatnik składek jest obowiązany od początku roku składkowego skorygować stopę procentową składki do wysokości stopy procentowej określonej dla grupy działalności, do której jest zaklasyfikowany.
3. Stopa procentowa składki na ubezpieczenie wypadkowe dla płatnika składek niepodlegającego wpisowi do rejestru podmiotów wynosi 50 % najwyższej stopy procentowej ustalonej na dany rok składkowy dla grup działalności, zgodnie z zasadami określonymi w art. 30.
4. Minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego, określi w drodze rozporządzenia:
1) grupy działalności w oparciu o rodzaj działalności PKD ujęty w rejestrze podmiotów;
2) szczegółowe zasady ustalania kategorii ryzyka w zależności od wskaźników częstości, kategorie ryzyka oraz stopy procentowe składek na ubezpieczenie wypadkowe dla grup działalności;
3) szczegółowe zasady ustalania kategorii ryzyka dla płatników składek w zależności od wskaźników częstości;
4) szczegółowe zasady ustalania wskaźnika korygującego;
5) wzór informacji, o której mowa w art. 31 ust. 6.”.
Art. 14. W ustawie z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i  naprawcze (Dz. U. Nr 60, poz. 535, z późn. zm.) w art. 496 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Z dniem wszczęcia lub zakończenia postępowania naprawczego przedsiębiorca składa zgłoszenie aktualizacyjne w przedmiocie wszczęcia lub zakończenia postępowania naprawczego do ewidencji przedsiębiorców.”.
Art. 15. W ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 i Nr 222, poz. 1630 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427, Nr 105, poz. 720 i Nr 109, poz. 747) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3:
a) w pkt 23 po lit. g dodaje się lit. h w brzmieniu:
„h) zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej w związku z osobistą opieką nad dzieckiem, o której mowa w przepisach o działalności gospodarczej”, b) w pkt 24 po lit. g dodaje się lit. h w brzmieniu:
„h) rezygnacją z zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej w związku z osobistą opieką nad dzieckiem, o której mowa w przepisach o działalności gospodarczej”;
2) w art. 10 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. Dodatek przysługuje także, prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą, matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, którzy, w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, zawiesili wykonywanie działalności w związku z koniecznością sprawowania bezpośredniej opieki nad dzieckiem, które pozostaje pod ich faktyczną opieką.”;
Art. 16. W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.10)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 99 po ust. 7 dodaje się ust. 7a i 7b w brzmieniu:
„7a. W przypadku zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej zgodnie z ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807, z późn. zm.2)), podatnicy nie mają obowiązku składania deklaracji, o których mowa w ust. 1 i 2 za okresy rozliczeniowe, których to zawieszenie dotyczy.
7b. Zwolnienie z obowiązku składania deklaracji podatkowych, o którym mowa w ust. 7a, nie dotyczy:
podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT UE zgodnie z art. 97;
podatników dokonujących wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;
podatników dokonujących importu usług lub nabywających towary – w zakresie których są podatnikiem;
okresów rozliczeniowych, w których zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie dotyczyło pełnego okresu rozliczeniowego.”;
2) w art. 114 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. W zakresie usług, o których mowa w ust. 1, opodatkowanych w formie ryczałtu podatnik składa w terminie, o  którym mowa w art. 99 ust. 1, skróconą deklarację podatkową. Przepisy art. 99 ust. 7a i 7b stosuje się odpowiednio.”.
Art. 17. W ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1808 oraz 2006 r. Nr 255, poz. 1636) uchyla się art. 69 i 70.
Art. 18. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
„1) w art. 66 w ust. 1 po pkt 32 dodaje się pkt 32a w brzmieniu:
„32a) osoby, które zawiesiły działalność gospodarczą w związku z osobistą opieką nad małym lub chorym dzieckiem zgodnie z przepisami o działalności gospodarczej, niepodlegające obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu;””,
2) w art. 69 po ust. 1 dodaje się ust. 1a i 1b w brzmieniu:
„1a. Zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej nie wyłącza obowiązku ubezpieczenia osób, które zawiesiły działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 1b.
1b. Osoby, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej nadal podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.”;
3) w art. 73 po pkt 15 dodaje się pkt 15a w brzmieniu:
„15a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, powstaje z dniem zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej, a wygasa z dniem wznowienia tej działalności;”;
4) w art. 81 ust. 8 po pkt 10 dodaje się pkt 10a w brzmieniu:
„10a) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, stanowi kwota odpowiadająca wysokości świadczenia pielęgnacyjnego przysługującego na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych;”;
5) w art. 85 po ust. 15 dodaje się ust. 15a w brzmieniu:
„15a. Za osobę, o której mowa w art. 66 ust. 1 pkt 32a, składkę na ubezpieczenie zdrowotne jako płatnik oblicza Zakład Ubezpieczeń Społecznych.”;
6) w art. 86 w ust. 1 pkt 13 otrzymuje brzmienie:
„13) osób, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 31a, 32 i 32a, opłaca Zakład Ubezpieczeń Społecznych;””,
7) po art. 108 dodaje się art. 108a-108c w brzmieniu:
„Art. 108a. 1. Prezes Funduszu na wniosek:
1) ubezpieczonego, ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa w sprawach dotyczących objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym i ustalenia prawa do świadczeń;
2) płatnika składek, ma obowiązek udzielić pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa w sprawach dotyczących obliczania, pobierania i odprowadzania składki na ubezpieczenie zdrowotne – w których nie toczy się postępowanie sądowe lub postępowanie kontrolne.
2. Interpretacje, o których mowa w ust. 1, nie obejmują spraw z zakresu wymierzania i pobierania składek na ubezpieczenie zdrowotne należących do właściwości organów ubezpieczeń społecznych.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, powinien zawierać opis stanu faktycznego oraz stanowisko ubezpieczonego lub płatnika składek.
4. Interpretacja, o której mowa w ust. 1, zawiera ocenę prawną stanowiska ubezpieczonego lub płatnika składek z przytoczeniem przepisów prawa.
5. Udzielenie interpretacji, o której mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej.
6. Ubezpieczony lub płatnik składek niezadowolony z decyzji, o której mowa w ust. 1, może zwrócić się do Prezesa Funduszu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes Funduszu może utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję albo uchylić tę decyzję orzekając ponownie co do istoty sprawy.
7. Wykonanie decyzji, o której mowa w ust. 6, podlega wstrzymaniu do dnia upływu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a jeżeli skarga zostanie wniesiona – do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd administracyjny. Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia ubezpieczonego lub płatnika składek prawa do wykonania takiej decyzji.
8. W przypadku niewydania wiążącej interpretacji w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 1, uznaje się, że Fundusz w danej sprawie jest związany stanowiskiem ubezpieczonego lub płatnika składek zawartym w tym wniosku. W takim przypadku opłata, o której mowa w art. 108b, podlega zwrotowi.
Art.  108b. 1. Wniosek, o którym mowa w art. 108a ust. 1, podlega opłacie w wysokości 75 zł, którą należy uiścić najpóźniej w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku.
2. W przypadku wystąpienia z jednym wnioskiem o wydanie wiążącej interpretacji odrębnych stanów faktycznych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego.
3. W przypadku nieuiszczenia opłaty wniosek pozostawia się bez rozpatrzenia.
4. Opłata stanowi przychód Funduszu.
Art. 108c. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór wniosku, o którym mowa w art. 108a ust. 1,
2) sposób uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 108b
– mając na względzie zapewnienie jednolitości wniosków oraz sprawne wydawanie wiążących interpretacji.”;
8) w art. 109 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
„1a. W przypadku wydania wiążącej interpretacji, o której mowa w art. 108a ust. 1 pkt 1 albo związania Funduszu stanowiskiem, o którym mowa w art. 108a ust. 8, dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu nie może w indywidualnej sprawie z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego wydać decyzji, o której mowa w ust. 4, sprzecznej z tą interpretacją albo stanowiskiem.”;
9) art. 110 otrzymuje brzmienie:
„Art. 110. Od decyzji Prezesa Funduszu w indywidualnych sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego oraz w sprawach o wydanie wiążącej interpretacji, o której mowa w art. 108a ust. 1, przysługuje skarga do sądu administracyjnego.”;
10) po art. 110 dodaje się art. 110a-110c w brzmieniu:
„Art. 110a. Wiążąca interpretacja, o której mowa w art. 108a ust. 1 pkt 1 albo stanowisko, o którym mowa w  art. 108a ust. 8, mogą zostać zmienione albo uchylone wyłącznie w drodze orzeczenia sądu administracyjnego.
Art. 110b. Decyzje dotyczące wiążącej interpretacji, o której mowa w art. 108a ust. 1, i stanowiska, o których mowa w art. 108a ust. 8, oraz prawomocne orzeczenia, o których mowa w art. 108a ust. 7, są zamieszczane na stronie internetowej Funduszu w sposób uniemożliwiający identyfikację ubezpieczonego lub płatnika składek.
Art. 110c. Przepisy art. 108a-110b stosuje się odpowiednio do następcy prawnego ubezpieczonego lub płatnika składek.”;
11) w art. 163 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
„5. Przepisów ust. 2-4 nie stosuje się do postępowania w  sprawie zatwierdzenia planu finansowego, uchwał dotyczących sprawozdania finansowego, sprawozdań z wykonania planu finansowego oraz decyzji wydanych w wyniku wniesienia odwołania w trakcie postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w indywidualnych sprawach z ubezpieczenia zdrowotnego i w sprawach o wydanie wiążącej interpretacji, o której mowa w art. 108a, oraz w sprawach wynikających z pełnienia funkcji pracodawcy w rozumieniu przepisów Kodeksu pracy.”.
Art. 19. Minister właściwy do spraw gospodarki zorganizuje działanie Centralnej Informacji o Działalności Gospodarczej, tworzonej na podstawie art. 45a ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej.
Art. 20. Wnioski o wpis do ewidencji działalności gospodarczej i zgłoszenia identyfikacyjne złożone przed upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy podlegają rozpatrzeniu w trybie i na zasadach określonych w dotychczasowych przepisach.
Art.  21. 1. Po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy dane zawarte w ewidencji działalności gospodarczej stają się danymi w ewidencji przedsiębiorców, o której mowa w ustawie z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców, a przedsiębiorcy wpisani do ewidencji działalności gospodarczej stają się przedsiębiorcami wpisanymi do ewidencji przedsiębiorców, z zastrzeżeniem art. 22 ust. 2.”;
2. Dotychczasowe organy ewidencyjne przekażą dokumentację związaną z prowadzoną przez nie ewidencją działalności gospodarczej właściwym organom ewidencyjnym, o których mowa w art. 15d ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców, nie później niż pierwszego dnia po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy.
Art.  22. 1. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 21 ust. 1, są obowiązani przed upływem 24 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy dokonać zgłoszenia aktualizacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i  przedsiębiorców celem uzupełnienia danych wymaganych przepisami tej ustawy.”;
2. Przedsiębiorcy, o których mowa w art. 14 ust. 2b ustawy o  swobodzie działalności gospodarczej, którzy w dniu wejścia w życie tego przepisu spełniają warunki tam określone mają obowiązek złożenia wniosku o wpis do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym.
Art. 23. Wnioski o wpis do ewidencji przedsiębiorców, a także zgłoszenia identyfikacyjne i aktualizacyjne, o których mowa w art. 22, są zwolnione z opłat.
Art. 24. Przedsiębiorcy, którzy w dniu upływu 18 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy korzystają z przerwy, o której mowa w art. 34 ustawy wymienionej w art. 8 w brzmieniu obowiązującym przed dniem, w którym upływa 18 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy zachowują prawo do tej przerwy na dotychczasowych zasadach, nie dłużej jednak niż do dnia, w którym upływa 21 miesięcy od dnia ogłoszenia ustawy, chyba że zawiadomią o zakończeniu przerwy przed upływem tego terminu.
Art. 25. Ilekroć w obowiązujących przepisach jest mowa o ewidencji działalności gospodarczej w rozumieniu dotychczasowych przepisów, należy przez to rozumieć ewidencję przedsiębiorców, w rozumieniu przepisów o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników, płatników i przedsiębiorców.
Art. 26. Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:
art. 1 pkt 1, pkt 6 i 7 oraz pkt 11 i 12,
art. 2,
art. 3 pkt 1-2,
art. 4-6,
art. 7 pkt 1-8,
art. 8,
art. 13-16,
art. 18 pkt 1-6,
art. 20 i 21 ust. 1,
art. 22-23
– które wchodzą w życie po upływie 18 miesięcy od dnia ogłoszenia.


Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, ustawę z dnia 20 maja 1971 r. – Kodeks wykroczeń, ustawę z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, ustawę z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i  płatników, ustawę z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, ustawę z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, ustawę z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ustawę z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, ustawę z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej, ustawę z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, ustawę z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej, ustawę z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, ustawę z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawę z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, ustawę z dnia 2 lipca 2004 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej i ustawę z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 281, poz. 2777, z 2005 r. Nr 33, poz. 289, Nr 94, poz. 788, Nr 143, poz. 1199, Nr 175, poz. 1460, Nr 177, poz. 1468, Nr 178, poz. 1480, Nr 179, poz. 1485, Nr 180, poz. 1494 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 17, poz. 127, Nr 144, poz. 1043 i  1045, Nr 158, poz. 1121, Nr 171, poz. 1225 i Nr 235, poz. 1699 oraz z 2007 r. Nr 120, poz. 818 i  Nr  127, poz. 880.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2000 r. Nr 22, poz. 270, Nr 60, poz. 703, Nr 70, poz. 816, Nr 104, poz. 1104, Nr 117, poz. 1228 i Nr 122, poz. 1324, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 8, poz. 64, Nr 52, poz. 539, Nr 73, poz. 764, Nr 74, poz. 784, Nr 88, poz. 961, Nr 89, poz. 968, Nr 102, poz. 1117, Nr 106, poz. 1150, Nr 110, poz. 1190, Nr 125, poz. 1363 i 1370 i Nr 134, poz. 1509, z 2002 r. Nr 19, poz. 199, Nr 25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 78, poz. 715, Nr 89, poz. 804, Nr 135, poz. 1146, Nr 141, poz. 1182, Nr 169, poz. 1384, Nr 181, poz. 1515, Nr 200, poz. 1679 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 7, poz. 79, Nr 45, poz. 391, Nr 65, poz. 595, Nr 84, poz. 774, Nr 90, poz. 844, Nr 96, poz. 874, Nr 122, poz. 1143, Nr 135, poz. 1268, Nr 137, poz. 1302, Nr 166, poz. 1608, Nr 202, poz. 1956, Nr 222, poz. 2201, Nr 223, poz. 2217 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 29, poz. 257, Nr 54, poz. 535, Nr 93, poz. 894, Nr 99, poz. 1001, Nr 109, poz. 1163, Nr 116, poz. 1203, 1205 i 1207, Nr 120, poz. 1252, Nr 123, poz. 1291, Nr 162, poz. 1691, Nr 210, poz. 2135, Nr 263, poz. 2619 i Nr 281, poz. 2779 i 2781, z 2005 r. Nr 25, poz. 202, Nr 30, poz. 262, Nr 85, poz. 725, Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 102, poz. 852, Nr 143, poz. 1199 i 1202, Nr 155, poz. 1298, Nr 164, poz. 1365 i 1366, Nr 169, poz. 1418 i 1420, Nr 177, poz. 1468, Nr 179, poz. 1484, Nr 180, poz. 1495 i Nr 183, poz. 1538, z 2006 r. Nr 46, poz. 328, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 107, poz. 723, Nr 136, poz. 970, Nr 157, poz. 1119, Nr 183, poz. 1353 i 1354, Nr 217, poz. 1588, Nr 226, poz. 1657 i Nr 249, poz. 1824 oraz z 2007 r. Nr 35, poz. 219 i Nr 99, poz. 658.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 49, poz. 509, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 169, poz. 1387, z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 i Nr 170, poz. 1660, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692 oraz z 2005 r. Nr 64, poz. 656, Nr 78, poz. 682 i Nr 181, poz. 1524.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648 oraz z 2007 r. Nr 89, poz. 589.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126, poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271, Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42, poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109, poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139, poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 9, poz. 75, Nr 11, poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 871, Nr 93, poz. 891, Nr 121, poz. 1264, Nr 162, poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204, poz. 2091, Nr 210, poz. 2135, Nr 236, poz. 2356 i Nr 237, poz. 2384, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz. 185, Nr 86, poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150, poz. 1239, Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1413 i 1417, Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr 183, poz. 1538, Nr 264, poz. 2205 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 12, poz. 66, Nr 66, poz. 466, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 186, poz. 1379, Nr 208, poz. 1537 i 1540, Nr 226, poz. 1656 i Nr 235, poz. 1699, oraz z 2007 r. Nr 7, poz. 58, Nr 47, poz. 319, Nr 50, poz. 331, Nr 61, poz. 418, Nr 99, poz. 662, Nr 106, poz. 731 i Nr 112, poz. 766.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 769, z 1998 r. Nr 99, poz. 632 i Nr 106, poz. 668, z 2001 r. Nr 100, poz. 1080, z 2003 r. Nr 217, poz. 2125, z 2004 r. Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 163, poz. 1362 oraz z 2006 r. Nr 170, poz. 1217.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 113, Nr 90, poz. 756, Nr 143, poz. 1199 i Nr 179, poz. 1484 oraz z 2006 r. Nr 143, poz. 1028 i 1029.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz.1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166 oraz z 2007 r. Nr 80, poz. 538 i Nr 82, poz. 557. i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz.1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166 oraz z 2007 r. Nr 80, poz. 538 i Nr 82, poz. 557.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 1, poz. 2 i Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 96, poz. 874, Nr 217, poz. 2125, Nr 228, poz. 2256 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 173, poz. 1808 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 62, poz. 551 i Nr 86, poz. 732, z 2006 r. Nr 149, poz. 1077 i Nr 208, poz. 1540 oraz z 2007 r. Nr 50, poz. 331.

Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 273, poz. 2073, z 2005 r. Nr 167, poz. 1399, z 2006 r. Nr 104, poz. 708, Nr 170, poz. 1218 i Nr 218, poz. 1592 oraz z 2007 r. Nr 57, poz. 390 i Nr 89, poz. 589.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 110, poz. 1189, z 2002 r. Nr 135, poz. 1145 i Nr 166, poz. 1360, z 2003 r. Nr 223, poz. 2220 i Nr 229, poz. 2275, z 2004 r. Nr 34, poz. 293 oraz z 2005 r. Nr 180, poz. 1495.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 241, poz. 2074, z 2003 r. Nr 83, poz. 760 i Nr 223, poz. 2217, z 2004 r. Nr 99, poz. 1001, Nr 121, poz. 1264, Nr 187, poz. 1925 i Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1366.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 217, poz. 2125, z 2004 r. Nr 91, poz. 870 i 871, Nr 96, poz. 959, Nr 121, poz. 1264, Nr 146, poz. 1546, Nr 173, poz. 1808 i Nr 210, poz. 2135, z 2005 r. Nr 94, poz. 785, Nr 183, poz. 1538 i Nr 184, poz. 1539 oraz z 2006 r. Nr 47, poz. 347, Nr 133, poz. 935 i Nr 157, poz. 1119.

Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz. 1110, Nr  138, poz. 1154, Nr 157, poz. 1314, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1411 i Nr 179, poz. 1485, z 2006 r. Nr 75, poz. 519, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 143, poz. 1030, Nr 170, poz. 1217, Nr 191, poz. 1410, Nr 227, poz. 1658 i Nr 249, poz. 1824 oraz z 2007 r. Nr 64, poz. 427 i 433 i Nr 82, poz. 559.