Projekt ustawy o zmianie ustawy o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych

Art. 1.
W ustawie z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych (Dz. U. Nr 127, poz. 880) wprowadza się następujące zmiany:

1)w art. 3:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie: „2.   Zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, wydaje się na pisemny wniosek.”,
b) uchyla się ust. 4;

2)w art. 4:
a)w ust. 1:
- pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) imię i nazwisko, nazwę albo firmę wnioskodawcy;”,
- po pkt 1 dodaje się pkt 1a i 1b w brzmieniu:
„1a) adres miejsca zamieszkania albo adres siedziby wnioskodawcy;
1b) imię, nazwisko i adres miejsca zamieszkania pełnomocnika (prokurenta), jeżeli go ustanowiono;”,
- pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) numer w rejestrze przedsiębiorców lub Ewidencji Działalności Gospodarczej – w przypadku przedsiębiorcy;”,
- pkt 4 otrzymuje brzmienie:
„4) wskazanie przedmiotu działalności gospodarczej – w przypadku przedsiębiorcy;”,
- w pkt 7 lit. a otrzymuje brzmienie:
„a) maksymalnej powierzchni sprzedaży oraz o maksymalnej całkowitej powierzchni, jaką będzie zajmował wielkopowierzchniowy obiekt handlowy,”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Do wniosku o wydanie zezwolenia można dołączyć analizy lub opinie dotyczące oceny skutków utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, o których mowa w art. 5 ust. 6.”;

3)w art. 5:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Jeżeli wniosek, o którym mowa w art. 3 ust. 2, spełnia wymogi o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2 oraz spełniony jest warunek zgodności, o którym mowa w art. 3 ust. 3, organ zezwalający wykonuje lub zleca wykonanie analiz i opinii, o których mowa w ust. 6, i po ich uzyskaniu przedstawia wniosek do zaopiniowania radzie gminy.”,
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Przed wydaniem opinii rada gminy zwraca się do lokalnych organizacji konsumenckich i organizacji samorządowych przedsiębiorców z wnioskiem w sprawie zajęcia stanowiska odnośnie wniosku, o którym mowa w art. 3 ust. 2, uwzględniając kryteria określone w ust. 2. Nieprzedstawienie stanowiska w terminie 21 dni od dnia otrzymania wniosku rady gminy jest równoznaczne z wydaniem pozytywnego stanowiska. Opinia rady gminy uwzględnia, w miarę możliwości, stanowiska lokalnych organizacji konsumenckich i organizacji samorządowych przedsiębiorców.”;
c) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
„6.  Analizy i opinie dotyczących oceny skutków utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, winny zawierać ocenę skutków utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego na infrastrukturę gminy (miasta), wpływ na miejscowy rynek pracy, istniejący układ urbanistyczny, istniejącą sieć handlową, w tym sieć istniejących wielkopowierzchniowych obiektów handlowych na obszarze gmin sąsiednich oraz wpływ na środowisko naturalne.”

4) uchyla się art. 6;

5) w art. 7:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W zezwoleniu zawiera się informacje, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1, 1a lub 1b, 3, 6, 7 lit. b, oraz określa warunek, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. a.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Organ zezwalający cofa zezwolenie w przypadku rażącego nieprzestrzegania warunków określonych w ustawie lub zezwoleniu, dotyczących tworzenia i działania wielkopowierzchniowych obiektów handlowych.”;
c) uchyla się ust. 4;

6) w art. 8:
a)w ust. 1:
- wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie:
„Warunkiem prowadzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego jest:”,
- pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) zapewnienie zgodności z warunkiem określonym w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. a.”,
b) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Organ zezwalający lub, na podstawie jego upoważnienia, straż gminna dokonuje kontroli przestrzegania warunku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. a, określonego w zezwoleniu.
3. Organ zezwalający jest zobowiązany, za zgodą podmiotu, który uzyskał zezwolenie, o którym mowa w art. 3 ust. 1, do przeniesienia decyzji na rzecz innego podmiotu, jeżeli przyjmie on warunek objęty zezwoleniem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. a, oraz złoży oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości, na której znajduje się wielkopowierzchniowy obiekt handlowy.”;

7) art. 9 otrzymuje brzmienie:
„Art. 9. 1. Zmiana dotycząca powierzchni sprzedaży lub całkowitej powierzchni, jaką zajmuje wielkopowierzchniowy obiekt handlowy, wymaga uzyskania zmiany zezwolenia. 2. Przepisy art. 3 ust. 1-3, art. 4, art. 5 ust. 1-5, z wyłączeniem obowiązku przedstawiania analiz i opinii, stosuje się odpowiednio.”;

8) art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Art. 10. 1. Kto tworzy lub prowadzi wielkopowierzchniowy obiekt handlowy bez zezwolenia lub wbrew warunkowi w nim określonemu, podlega grzywnie od  10 000 do 1 000 000 złotych.
2. Tej samej karze również najemca, dzierżawca lub innego rodzaju użytkownik powierzchni w wielkopowierzchniowym obiekcie handlowym jeżeli do nieprzestrzegania warunku określonego w zezwoleniu doszło z jego winy.”.

Art. 2.
1. Zezwolenia wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy zachowują ważność do czasu otrzymania dokumentu zezwolenia w trybie określonym w ust. 3.
2. W terminie 30 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy właściciel wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, który posiada zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, albo działający w jego imieniu administrator lub zarządca takiego obiektu, złoży do właściwego organu zezwalającego wniosek, zawierający dane określone w art. 4 ust. 1 lub 2.
3. W terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w ust. 2, właściwy organ zezwalający jest obowiązany wydać zezwolenie zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Art. 5 i 6 nie stosuje się.
4. Zezwolenia, o których mowa w ust. 3, są zwolnione z opłaty skarbowej.

Art. 3.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.


UZASADNIENIE

Zasadniczym celem projektu ustawy jest umożliwienie innym podmiotom niż przedsiębiorcy ubiegania się oraz udzielania zezwoleń na tworzenie i działanie wielkopowierzchniowych obiektów handlowych. Ponadto, projekt ustawy usuwa z obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 2007 r. o tworzeniu i działaniu wielkopowierzchniowych obiektów handlowych lub zmienia przepisy, które budzą wątpliwości interpretacyjne, tak aby zapewnić właściwe stosowanie przepisów ustawy.

Zgodnie z obowiązującym art. 3 ust. 2 ustawy zezwolenie na utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego wydaje się na pisemny wniosek przedsiębiorcy. Proponuje się, aby nie definiować w omawianym przepisie wnioskodawcy. W ten sposób umożliwi się ubieganie się o zezwolenie podmiotom innym niż przedsiębiorcy, w szczególności osobom fizycznym nieposiadającym takiego statusu. Na podkreślenie zasługuje również to, że tym samym usuwa się wątpliwości, czy w omawianym przepisie chodzi o przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, czy też w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Konsekwencją rozwiązania przyjętego w proponowanym art. 3 ust. 2 są zmiany dotyczące art. 4 ust. 1 pkt 1, 1a, 1b, 2 i 4 ustawy dotyczące danych objętych wnioskiem o udzielenie zezwolenia. Z kolei w art. 3 w ust. 4 proponuje się rezygnację z zasięgania opinii właściwego sejmiku województwa przed wydaniem zezwolenia na utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego.

Proponuje się, aby wniosek o wydanie zezwolenia zawierał informację o maksymalnej powierzchni sprzedaży oraz o maksymalnej całkowitej powierzchni, jaką będzie zajmował wielkopowierzchniowy obiekt handlowy. Zgodnie z obowiązującym brzmieniem art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. a ustawy, wniosek o zezwolenie powinien obejmować informację o maksymalnej powierzchni sprzedaży oraz o maksymalnej całkowitej powierzchni, jaką będzie zajmował wielkopowierzchniowy obiekt handlowy wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w szczególności magazynami i parkingami. Wydaje się zupełnie nieuzasadnione, aby organ władzy publicznej określał w zezwoleniu powierzchnię infrastruktury towarzyszącej, w szczególności magazynów i parkingów. Mogłoby się w praktyce okazać, że powierzchnia przeznaczona w zezwoleniu np. na parking byłaby nieadekwatna do rzeczywistych potrzeb związanych z liczbą klientów danego obiektu, co z kolei skutkowałoby koniecznością wszczęcia żmudnej i czasochłonnej procedury związanej ze zmianą zezwolenia. Ponadto, należy stwierdzić, że proponowana zmiana spowoduje usunięcie z ustawy nieprecyzyjnego pojęcia infrastruktury towarzyszącej, która tylko przykładowo została przedstawiona w ustawie jako „w szczególności magazyny i parkingi”. W ten sposób usunięta zostanie możliwość arbitralnego określania w treści zezwoleń infrastruktury towarzyszącej dla poszczególnych obiektów. Konsekwencją tego rozwiązania jest również zmiana dotycząca art. 9 ust. 1 ustawy.

W związku z niejednokrotnie występującym brakiem planów zagospodarowania przestrzennego województwa obowiązujące przepisy art. 3 ust. 4 oraz art. 6 w sposób skuteczny hamują w obowiązującym stanie prawnym procedurę wydawania zezwoleń. W konsekwencji, aby uniknąć sytuacji niemożności wydania decyzji w sprawie udzielenia zezwolenia ze względu na brak powyższych planów proponuje się usunięcie z tekstu ustawy art. 3 ust. 4 oraz art. 6. Konsekwencją legislacyjną tych zmian jest również usunięcie zdania drugiego w art. 9 ust. 2.

Zmiany dotyczące art. 4 ust. 3 i art. 5 ust. 1 ustawy są konsekwencją zmiany dotyczącej art. 3 ust. 2. W zmianie dotyczącej art. 5 ust. 4 ustawy proponuje się doprecyzowanie procedury zasięgania przez radę gminy opinii lokalnych organizacji konsumenckich i organizacji samorządowych przedsiębiorców. Obecnie przepis ten operuje pojęciem „organizacji samorządu gospodarczego”. Zastąpienie tego pojęcia zwrotem „organizacje samorządowe przedsiębiorców” zagwarantuje brak wątpliwości co do tego, że chodzi tu o izby gospodarcze, organizacje działające na podstawie przepisów o rzemiośle oraz zrzeszenia handlu i usług. W ust. 6 wnioskodawca likwiduje zapis upoważniający ministra właściwego do spraw gospodarki do wydania rozporządzenia określającego szczegółowy zakres analiz i opinii dotyczących oceny skutków utworzenia wielkopowierzchniowego obiektu handlowego jako niepotrzebnie komplikujący proces, określając jednocześnie wymogi jakie powinna spełniać analiz lub opinia. Z kolei zmiana dotycząca art. 7 ust. 2 jest konsekwencją zmian dotyczących art. 4 ust. 1.

Zmiana dotycząca art. 7 ust. 3 jest konsekwencją zmiany w art. 3 ust. 2. Polega ona na pozostawieniu w omawianym przepisie wyłącznie dotychczasowej treści art. 7 ust. 3 pkt 1. Uchylono dotychczasowy art. 7 ust. 3 pkt 2 ze względu na to, że dotyczył on wyłącznie przedsiębiorców. W obecnym stanie wprowadzanie dodatkowej sankcji dotyczącej wyłącznie przedsiębiorców byłoby nieuprawnionym różnicowaniem, które mogłoby powodować podejrzenia o niezgodność z art. 32 Konstytucji. Ta sama argumentacja leży za zmianą dotyczącą art. 7 ust. 4 ustawy.

Zmiany zaproponowane do art. 8 ustawy są legislacyjną konsekwencją zmiany dotyczącej art. 4 ust. 1 pkt 7 lit. a. Celem zmiany dotyczącej art. 10 ustawy jest zapewnienie, aby sankcji karnej podlegał również najemca, dzierżawca lub innego rodzaju użytkownik powierzchni w wielkopowierzchniowym obiekcie handlowym jeżeli do nieprzestrzegania warunku określonego w zezwoleniu doszło z jego winy. W ten sposób uniknie się sytuacji, w których w obecnym stanie prawnym odpowiedzialnością karną w sposób zupełnie nieuzasadniony był obarczony wyłącznie posiadacz zezwolenia, również za działania najemców, dzierżawców lub innego rodzaju użytkowników powierzchni w wielkopowierzchniowym obiekcie handlowym. Art. 2 ustawy jest niezbędnym przepisem przejściowym, zapewniającym ochronę praw nabytych przez posiadaczy zezwoleń na utworzenie wielkopowierzchniowego obiektu handlowego, uzyskanych przed dniem wejścia w życie niniejszej nowelizacji.

Proponuje się standardowy, 14-dniowy okres vacatio legis.

Projekt ustawy nie pociąga za sobą obciążeń budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Może natomiast wpłynąć pozytywnie na rozwój rynku pracy poprzez tworzenie nowych miejsc pracy w nowotworzonych wielkopowierzchniowych obiektach handlowych oraz może spowodować wzrost wpływów z tytułu opłaty skarbowej za udzielenie zezwoleń z uwagi na poszerzenie kręgu podmiotów, które mogą się o takie zezwolenie ubiegać. Projekt ustawy nie wymaga wydawania nowych aktów wykonawczych.

Należy zakładać, że zgodnie z art. 34 ust. 3 regulaminu Sejmu Marszałek Sejmu przed skierowaniem do pierwszego czytania skieruje niniejszy projekt ustawy do konsultacji w trybie i na zasadach określonych w odrębnych ustawach.

Projektowana regulacja nie jest objęta prawem Unii Europejskiej.