| 2012.01.03 Wniosek o powołanie departamentu w Minsterstwie Gospodarki |
|
INFORMACJA PRASOWA POLSKIEJ IZBY HANDLU I KOMITETU HANDLU
Polska Izba Handlu w imieniu Członków Komitetu Handlu oraz organizacji pracodawców w naszym kraju składa wniosek do Premiera o powołanie jednostki dedykowanej handlowi i usługom w Ministerstwie Gospodarki. W dniu 30 grudnia 2011 na ręce Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska i Wicepremiera, Ministra Gospodarki złożono wniosek o powołanie dedykowanej jednostki ds. handlu i usług w ujęciu rynku wewnętrznego. Wniosek ten jest rezultatem ustaleń i konkluzji uczestników Kongresu Kupiectwa, który odbył się 23 września 2011.
W czasie który upłynął od Kongresu Kupiectwa do złożenia wniosku członkowie Komitetu Handlu przy Krajowej Izbie Gospodarczej: Kongregacja Przemysłowo-Handlowa, Naczelna Rada Zrzeszeń Handlu i Usług, Polska Izba Handlu oraz Polska Organizacja Handlu i Dystrybucji razem z ekspertami Instytutu Badań Rynku, Konsumpcji i Koniunktur przygotowali szczegółowe uzasadnienie merytoryczne wyjaśniające konieczność powołania takiej jednostki. Po procesie konsultacji w wyniku, którego uzyskano poparcie organizacji takich jak: 1. Business Centre Club,2. Prezydium Krajowej Izby Gospodarczej, 3. Polska Konfederacja Pracodawców Prywatnych Lewiatan, 4. Związek Rzemiosła Polskiego, Wniosek podpisany przez ponad czterdzieści organizacji uczestniczących w Kongresie Kupiectwa jak i wszystkie organizacje zrzeszone w Komitecie Handlu przy Krajowej Izbie Gospodarczej trafił w ostatnim dniu 2011 roku do kancelarii Premiera i Wicepremiera. Główne argumenty przemawiające za powołaniem nowej jednostki w strukturze MG przedstawione w niniejszym wniosku to m.in.: Departament Rozwoju Gospodarki w Ministerstwie Gospodarki nie ma w swoich priorytetach dialogu z szeroko pojętym środowiskiem handlu jako takim, a z racji ilości zadań oraz ich rozległości nie może w sposób całościowy i wyczerpujący zająć się problemami rozwoju handlu. Stąd też postulat o stworzenie dedykowanej jednostki, o uprawnieniach decyzyjnych i konsultacyjnych, której podstawowym zadaniem będzie nadzór nad rozwojem handlu i jego wsparcie. Jej istnienie wydaje się być niezbędne dla rozwoju handlu i zachowania prawidłowych relacji z ośrodkami władzy (tak na poziomie resortu, jak i całokształtu relacji) i w procesie stanowienia prawa oraz wsparcia analogicznego to tego jakie otrzymuje branża handlowa w innych krajach oraz w Unii Europejskiej. 1. Potrzeba jednolitej polityki. Sprawy handlu rozproszone są po kilku resortach: gospodarka, infrastruktura, finanse, zdrowie, rolnictwo. Do tego dochodzą agencje i UOKiK. Taka sytuacja uniemożliwia realizację jednolitej polityki wobec sektora, co skutkuje brakiem efektywnych uzgodnień i sporami między resortami. 2. Porównywalność struktur w UE. Większość krajów UE, także sama KE ma struktury zajmujące się handlem na szczeblu przynajmniej pionu resortu gospodarki lub departamentu. W KE - DG internal market. 3. Niski poziom legislacji rządowej. Brak jednoznacznie wskazanego partnera dla reprezentacji sektora skutkuje niskim poziomem merytorycznym projektów legislacyjnych, nieefektywną implementacją prawa wspólnotowego, sporami publicznymi w sprawach handlu, których podstawę stanowią często partykularne punkty widzenia innych branż i sektorów. Stanowiska innych środowisk wzmacniane są głosem silnych instytucji rządowych. Sfera handlu nie dysponuje takimi możliwościami, reagując najczęściej na poziomie lobbingu parlamentarnego lub doraźnych opinii. 4. Słabość procesu konsultacji. Proces konsultacji ze środowiskiem jest przypadkowy i nie ma najczęściej systemowej kontynuacji – przykładem może być kwestia kodeksu postępowania, czy też usiłowania regulowania rynku przez urzędowe marże i inne zakazy. 5. Niski poziom dialogu i wymiany opinii. Nastąpił zanik forów dyskusyjno-konsultacyjnych, niegdyś organizowanych przez MG – jest to skutek odebrania spraw handlu jednemu z wiceministrów i obsługującemu go w tym zakresie departamentowi. 6. Potrzeba fachowości i prestiżu pracy administracji centralnej. Potrzeba podniesienia rangi i poziomu merytorycznego działań i wypowiedzi oficjalnych w sprawach handlu; zwraca uwagę niefachowość wypowiedzi na temat funkcjonowania handlu a nawet lekceważący stosunek do spraw sektora. Przenosi się to na niezdrową rywalizację instytucji centralnych, przelicytowujących się w intencjach osłabienia pozycji jednej z najefektywniejszych sfer gospodarki narodowej. 7. Brak partnerstwa merytorycznego. Brak partnera dla prac eksperckich prowadzonych przez organizacje sektora handlu, słabość opracowań rządowych (właściwie ich brak) i oparcie dialogu na perswazji i przekonaniach politycznych władz, a nie na argumentach merytorycznych. 8. Brak miejsca systemowego w administracji rządowej do składania opinii i wniosków w sprawie polityki i stanu regulacji prawnych w sprawach dla handlu istotnych –obniża to jakość pracy i autorytet instytucji państwowych. Przewaga merytoryczna organizacji sektora jest ogromna, nie znajdując sensownego partnerstwa w sporze i współpracy nad rozwiązaniami. 9. Chaos kompetencyjny. Przerzucanie spraw z komórki do komórki, z ministerstwa do ministerstwa w sytuacji problemu rodzącego konflikt lub niezgodnego z deklaracjami rządu upolitycznia sprawy, przerzucając je do polityków opozycji lub do ekspertów politycznych, a nie do fachowców administracji zajmujących się z urzędu ekonomiczno-prawnymi kwestiami rozwoju sfery handlu. Całość uzasadnienia i kopia wniosku dostępna jest w siedzibie Polskiej Izby Handlu
Waldemar Nowakowski Przewodniczący Komitetu Handlu przy Krajowej Izbie Gospodarczej Prezes Zarządu Polskiej Izby Handlu |
